پیامبر اکرم(ص):
دعا مغز عبادت است، هیچ کس از اهل دعا به هلاکت نمیرسد.
پیامبر(ص):
هر که شب را به مستی بگذراند، تا صبح عروس شیطان باشد.
امام صادق (ع):
خوشترین آسایش، دل نبستن به مردم است.
امام علی(ع):
هر چیز را زکاتی است و زکات خود، تحمل مردمان نادان است.
امام کاظم(ع):
از ما نیست کسی که هر روز به حساب نفس خود رسیدگی نکند.
امام علی(ع):
کسی که به دزدی و شرابخواری معتاد شد، مانند بتپرست است.
امام صادق(ع):
کسی که قانع باشد، از غم و زحمت، راحت میشود.
امام علی (ع):
کسی که به خداوند توکل نماید، خدا برای او کافی است.
امام موسی کاظم (ع):
از برای هر مرض دوا و دعاییست. هرگاه خدای متعالی به خاطر بیمار رساند که دعا کند به تحقیق اذن داده است در شفای او.
امام محمدباقر(ع):
هیچ چیز نزد خدا برتر از سوال و درخواست آنچه که در نزد اوست نمیباشد.
رسول خدا(ص):
مومن نیست کسی که با شکم سیر بخوابد ولی همسایهاش گرسنه باشد.
امام علی (ع):
پستترین دانشها آن است که تنها روی زبان باز ایستد و برترین دانشها آن است که در اعضا و ارکان بدن آشکار گردد.
امام حسین(ع):
ای مردم! هر که بخشندگی کرد، بزرگی یافت و هر که بخل ورزید، به پستی دچار گشت.
امام علی(ع):
نرمی و صلاحیت در گفتار و سلام گفتن به همگان شیوه نیکان است.
پیامبر(ص):
شراب و ایمان هرگز در درون یا دل کسی باهم جمع نمیشود.