با چنین سیاستی ورزش محدود می شود! سعید میرزاشفیع

ارزیابی و بررسی کارنامه تیمهای ورزشی شرکت کننده در بازیهای آسیایی بوسان ، کاری موثر و پسندیده است اما نکته ای که در این بحث اهمیت پیدا می کند، این است که این بررسی با کدامین معیار و دیدگاهی صورت می گیرد

کد خبر: ۱۶۰۳۳

که ورزش ما بتواند به دور از سیاسی کاری ها و نگاههای سطحی ، به عمق معضلات و مشکلات زیربنایی در ورزش (بدون در نظر گرفتن پیروزیهای زودگذر و مقطعی ) به یک جمع بندی راهگشا دست یابد. موضوع مهمی که قابل تعمق است ، تفکیک رشته های ورزشی موفق و یا ناکام است که صرفا بر اساس به دست آمدن یک پیروزی و یا یک شکست در مقطعی خاص ، مد نظر مسوولان قرار گرفته است . چنین تمایز سطحی به هیچ وجه نمی تواند نگاه ودیدگاهی کارشناسانه و عمقی باشد. نکته دیگری که قابل اشاره است ، سیاستگذاری و نوع نگاه مسوولان ورزش کشور به گزینش و اعزام تیمهای ورزشی برای حضور در بازیهای المپیک و بازیهای آسیایی بوسان است . بدون شک محدود کردن حضور رشته های ورزشی به صرف این که تنها رشته ها و ورزشکارانی مجوز شرکت در بازیها را خواهند داشت که بتوانند مدال بگیرند، نمی تواند به عنوان تفکر و سیاستی درست و سازنده در عرصه ورزش مد نظر قرار گیرد. با چنین دیدگاهی ورزش ما به جای توسعه ماندگار روز به روز کوچک تر و محدودتر خواهد شد. در شرایطی که نفس حضور ورزشکاران در مسابقات مهم و گسترده ای چون بازیهای آسیایی و المپیک می تواند تجربه ای گرانقدر به حساب آید و تاثیرات و پیامدهای مثبتی در فرآیند رشد و توسعه داشته باشد، چرا مقامات ورزشی کشورمان از شرکت رشته هایی که حضورشان در بازیهای آسیایی می تواند سرآغازی برای رشد و توسعه و حتی دستیابی به گنجینه مدالها باشد، ممانعت به عمل می آورند؛ براستی اگر دیگر کشورها هم با چنین تصوری به بازیهای آسیایی و المپیک نگاه کنند، آن گاه در هر رشته ورزشی شاهد حضور سه چهار تیم مدعی خواهیم بود؛ به عنوان مثال ، اگرچه به نظر می رسد در رشته واترپلو کسب عنوان چهارمی به صرف این که 6تیم در رقابت ها حضور داشته اند، نتیجه ای مقبول ورضایت بخش تلقی نمی شود، اما باید این واقعیت را پذیرفت که تیم واترپلوی ایران در جمع برترین های آسیا به چنین مقامی رسیده است و اگر با حضور 10-15تیم دیگر بر کمیت رقابت های واترپلو اضافه می شد، مطمئنا از لحاظ کیفی بر فشردگی رقابت های واترپلو تاثیری نمی گذاشت . و بالاخره این که در فرصت 4ساله باقیمانده تا دور بعدی مسابقات ، بکوشیم در رشته های پایه و مادر توفیق به دست آوریم . باید افسوس خورد که از 350مدالی که در 3رشته «مادر» (شنا، دو و میدانی و ژیمناستیک ) در بوسان تقسیم شد، فقط یک مدال نقره نصیب ورزش ما شد. به جای محدود کردن ورزش و تفکیک نادرست رشته های موفق و ناموفق ، باید کاری اساسی و ساختاری در ورزش کرد.