نیوزیلند مستعمره انگلستان شد

دو جزیره اصلی نیوزیلند که به اندازه خاک انگلستان وسعت داشتند «آاوته آرو» توسط مائوری های ساکنان اولیه آنها که اصلیت پولینزیایی را داشتند ، نامیده می شدند.این نام به مفهوم «زمین ابر طولانی سفید» بود.
این جزایر سرسبز و زیبا در سال 1642 میلادی توسط آبل تاسمان دریانورد مشهور هلندی کشف شد.

اکنون دریایی که در سواحل غربی این مجمع الجزایر واقع شده به نام او نامیده می شود.
سپس در سال 1769 میلادی ، جیمز کوک ، دریانورد انگلیسی به نوبه خود این جزایر را مورد اکتشاف قرارداد و تنگه ای که جزیره جنوبی را از جزیره شمالی جدا می کند ، تنگه کوک نامیده می شود.
نخستین اروپایی هایی که در این جزایر ساکن شدند ، شکارچیان نهنگ و زندانیان فراری انگلیسی و ایرلندی بودند که به استرالیا تبعید شده بودند.

در زمان لویی فیلیپ، پادشاه فرانسه ، فرانسوی ها تصمیم گرفتند این جزایر را به چنگ آوردند ، اما انگلیسی ها بر آنها پیشدستی کرده و این جزایر را تصرف کردند.فرانسوی ها به نوبه خود کالدونیای جدید را تصرف کردند.
استعمارگران انگلیسی پس از پیمان ویتانگی تعهد کردند حقوق مائوری ها بر زمین های اجدادیشان را محترم شمارند ، اما این ها فقط وعده های توخالی بودند و منجر به جنگ های خونباری میان مائوری ها و استعمارگران انگلیسی می شود.

به این ترتیب ، در روز 6 فوریه سال 1860 میلادی براساس پیمان ویتانگی رهبران اقوام مائوری حاکمیت انگلستان را بر جزایر خود پذیرفتند و مجمع الجزایر نیوزیلند مستعمره این کشور شد.
اما استعمارگران انگلیسی به تعهدات خود عمل نکرده و این مساله موجب بروز جنگ خونباری با اقوام مائوری شد.
اما ، بومیان مائوری در مقابل توپ ها و سلاح های آتشین انگلیسی ها بی دفاع بوده و قتل عام شدند.
نیوزیلند مانند اغلب مستعمرات انگلیس که اکثریت جمعیت آنها را سفیدپوستان تشکیل می دانند به زودی از موقعیت یک دومینیون انگلیسی مستقل برخوردار شد.

بهرام افتخاری