وضعیت بحرانی تالاب های کشور

 
اما خبر خوش این که 3تالاب ایران با توجه به احیای صورت گرفته بزودی از فهرست قرمز خارج و 2تالاب جدید نیز به فهرست تالاب های ایران در کنوانسیون رامسر افزوده می شود. ایران به عنوان بنیانگذار کنوانسیون رامسر از لحاظ تعداد تالاب های ثبت شده در این کنوانسیون از میان 158کشور جهان در مقام 19است که در این فهرست بیشترین تالاب های ثبت شده به ترتیب متعلق به انگلیس ، مکزیک و استرالیاست.

براساس برآورد مرکز نظارت و پایش محیط زیست جهانی وسعت تالاب های جهان 570میلیون هکتار است که تقریبا 6درصد مساحت کره زمین را تشکیل می دهند. طبق تقسیم بندی کنوانسیون رامسر 42تیپ تالاب در 3دسته اصلی «تالاب های ساحلی دریایی »، «تالاب های داخل خشکی » و «تالاب های مصنوعی » در جهان وجود دارد و در ایران بیش از 84تالاب با اهمیت بین المللی شناسایی شده است که از بین آنها تاکنون 33تالاب در قالب 22عنوان با مساحت یک میلیون و 481هزار و 147هکتار در کنوانسیون رامسر ثبت شده اند.‌

پیوستن دو تالاب ایران به کنوانسیون رامسر

دلاور نجفی ، معاون محیط طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست در گفتگو با ایسنا گفت: 2تالاب «چغاخور» در چهارمحال و بختیاری و «زریوار» در کردستان بزودی به فهرست کنوانسیون رامسر ملحق می شود.

وی با اشاره به این که تالاب ها از مهم ترین محیطهای مولد حیات و تنوع زیستی در جهان هستند، افزود: آنها گهواره های تنوع زیستی دنیا بوده و با فراهم کردن آب و قابلیت زادآوری اولیه نقش مهمی در بقای گونه های بیشماری از گیاهان و جانوران وابسته به خود ایفا می کنند؛ به شکلی که تنوع گونه ای از پرندگان ، پستانداران ، خزندگان ، دوزیستان ، ماهیان و بی مهرگان ، وابسته به تالاب ها بوده بنابراین تالاب ها ذخیره گاه های مواد ژنتیکی گیاهی و جانوری محسوب می شوند.

معاون محیط طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست تصریح کرد: وضعیت در تالاب های ساحلی شمالی و جنوبی چندان مطلوب نبوده و تعادل های اکولوژیک آنها نیز در حالت شکننده و ناپایداری قرار گرفته است که ضرورت اقدامات فوری و اساسی را می طلبد.

وی مهم ترین مشکلات تالاب های کشور را کاهش حجم آب بر اثر عوامل طبیعی و انسانی ، ورود آلاینده ها و کود و سم به تالاب ها و عدم رعایت حریم زیست محیطی و اکولوژیکی تالاب ها دانست و تصریح کرد: در عین حال تغییرات کاربری اراضی تالابی ، عدم رعایت حق آبه طبیعی محیطهای طبیعی از سوی مجریان مختلف طرح های آبی ، عدم ملاحظات زیست محیطی در پروژه عمرانی ، ورود آلاینده های مختلف بیولوژیکی ، شیمیایی و فیزیکی به محیطهای تالابی ، شکار و صید غیرمجاز، بی رویه و قاچاق ، خشکسالی های پی در پی که قطعا بخشی از آن به دلایل تغییرات اقلیمی در سطح جهانی تاثیر می گذارد و بهره برداری بی رویه از منابع آبی زیرزمینی در اطراف تالاب ها از دیگر علل تخریب تالاب های کشور هستند.