شیوه های پرداخت به پزشکان

اقتصاد درمان و ارتباط مالی میان پزشک و بیمار، از چالشهای اساسی تامین و مراقبت سلامت است . شیوه های پرداخت به پزشکان ، تابع عوامل متعدد اقتصادی

کد خبر: ۱۵۷۷۲

، اجتماعی ، فرهنگی و سیاسی است . با این حال در بسیاری از کشورها یک نظام روشن و تعریف شده در شیوه های پرداخت به پزشکان حاکم است . در کشور ما، به دلیل نبود پوشش بیمه ای مناسب ، نارسایی بیمه و خارج بودن بسیاری از خدمات حساس و مهم از پوشش بیمه ای ، تدوین و اجرای طرحهای بخشی نگر و بی ارتباط با سایر عوامل (نظیر طرح خودگردانی بیمارستان ها) ناشفاف بودن مرز خدمات دولتی و غیردولتی ، وابستگی شیوه تعیین تعرفه ها به منابع محدود دولتی و...، نظامی روشن و مشخص در شیوه پرداخت به پزشکان و ارتباط مالی میان پزشک و بیمار وجود ندارد. آنچه در پی می آید، خلاصه ای از مباحث گردهمایی برگزار شده بین سازمان جهانی بهداشت ، سازمان جهانی پزشکان خانواده و کالج سلطنتی پزشکان عمومی انگلیس است که به وسیله دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تحت عنوان «شیوه های پرداخت به پزشکان » تدوین و ترجمه شده است . روش مورد استفاده در یک کشور برای تامین مالی پزشکان و خدمات مراقبت سلامت ، تاثیر قابل توجهی بر وضعیت سلامت جمعیت دارد. شاخصهای کلیدی دیگری که برای تامین سلامت یک جامعه اهمیت دارد، عبارتند از: عوامل ژنتیک و شیوه زندگی ، وضعیت اقتصادی و آموزشی ، وضعیت زندگی ، کار و همچنین عوامل گسترده تر اجتماعی و محیطی.
تفاوت بسیار در سرانه هزینه درمان
نحوه تولید و مصرف سرمایه در یک کشور می تواند به صورت بالقوه بر ارتقای سلامت و تندرستی یک ملت ، تاثیر قابل توجهی داشته باشد. تخمین زده شده است که حدود 2هزار و 300میلیارد دلار یعنی 9درصد تولید اقتصادی جهان در مقوله سلامت هزینه شده است . اگر چه این میزان بودجه هزینه شده در نظر اول قابل توجه است ، اما مقدار و درصد هزینه هایی که در خدمات مراقبت سلامت ملل مختلف و میزانی که به ازای هر فرد صرف می شود، بسیار متفاوت است . کشورهایی که درآمد سرانه آنها بالاتر از 8هزار و 500دلار است ، تنها 16درصد جمعیت جهان را به خود اختصاص داده اند. هزینه سرانه سلامت در کشورهای با درآمد کم تا متوسط که 84درصد جمعیت جهان را تشکیل داده اند از کمتر از 16دلار به ازای هر نفر، تا 170دلار به ازای هر نفر متغیر است ؛ در حالی که این میانگین برای ساکنان کشورهای پر درآمد، حدود 1500دلار است . در نتیجه ، ملل پردرآمد قادرند نظام بسیار توانمندتری برای ارائه خدمات سلامت فردی و عمومی ایجاد کنند. توزیع نسبی بیماری نیز در کشورهای در حال توسعه متغیر است ؛ به طوری که مرگ و میر کودکان کمتر از 5سال ، 9درصد کل مرگها را در این کشورها تشکیل می دهد؛ در حالی که این میزان در کشورهای توسعه یافته ، یک درصد است . بیماری های واگیردار مانند گاستر وانتریت ، سرخک و بیماری های قابل پیشگیری با واکسن و عفونت های انگلی ، 47درصد بار بیماری در کشورهای درحال توسعه را تشکیل می دهند؛ در حالی که این میزان در کشورهای توسعه یافته 7درصد است . بیماری های مزمن غیرواگیردار، مانند سرطان و بیماری قلبی ، عامل 81درصد بار بیماری در جوامع توسعه یافته است . با در نظر گرفتن منابع بسیار متفاوت موجود در امر مراقبت سلامت و الگوهای مختلف بیماری ، راهبردهای مالی مراقبت سلامت باید منابع منحصر به فرد و طیف بیماری یک کشور خاص را مدنظر قرار دهد.
نقش پزشکان عمومی
پرداخت به کارکنان مراقبت سلامت ، نگرانی عمده همه کسانی است که در ایجاد و توسعه نظام مراقبت اولیه سلامت درگیر هستند. توافق جهانی در این باره وجود دارد که مراقبت اولیه سلامت باید نقطه اولین تماس و برخورد برای ارائه مراقبت در دسترس ، مداوم ، جامع و هماهنگ برای جمعیت هایی باشد که از نظر جنس ، بیماری یادستگاه عضوی متمایز نشده اند. پزشکان عمومی با 85تا 90درصد نیازهای مراقبت سلامت فردی روبه رو هستند و سهم عمده ای در درمان پیشگیری ، بازتوانی و مراقبت های اولیه و ثانویه دارند. پزشکان عمومی در زمینه های سازمانی متفاوتی کار می کنند که هر کدام بازتابی از تاریخ و فرهنگ کشورشان هستند. جغرافیا، آب و هوا، اصول مذهبی و خصوصیات جمعیت شناختی یک ملت نیز می تواند بر هر نظام ملی سلامت تاثیر بگذارد و در این میان ، رفاه ملی یا نابرابری اجتماعی ، بیشترین تاثیر را می گذارد. اگر چه نظام پرداخت ، تنها یک شاخص از عملکرد نظام مراقبت سلامت است ، ولی چنانچه پزشکان تصور کنند کمتر از حد لازم به آنها پرداخت می شود، هیچ نظامی فعالیت کارآمدی نخواهد داشت . پزشکان در نظام پیچیده ای از ارزشها مشغول به کار هستند که در آن آموزش ، انگیزه ، رضایت حرفه ای ، محیط حرفه ای ، اجتماعی و اقتصادی طبابت ، در شکل گیری دیدگاه های آنها در باره روشها و سطوح مناسب پرداخت ، اهمیت دارد.