بازگشت مرد محبوب به نیوکاسل

به عنوان بازیکن همواره کوین کیگان را سلطان خانه به دوش ها لقب داده بودند. او در منطقه تاین ساید چهره ای بسیار محبوب است ؛ چراکه در اواسط دهه 90 یک دوره 5ساله نسبتا موفق را به عنوان مربی نیوکاسل پشت سر گذاشت و پیش از آن به عنوان بازیکن پیراهن این تیم را پوشیده بود.

کد خبر: ۱۵۷۵۶۲

اکنون او برای سومین بار به سنت جیمز پارک برگشته و همه منتظرند عملکرد او را ارزیابی کنند. کیگان جانشین سم آلردایس شد که فصل گذشته برای مربیگری نیوکاسل وسوسه شد و حتی در چند هفته پایانی حاضر نشد به کارش با بولتون ادامه دهد. یک سال و نیم پیش آلردایس یکی از نامزدهای جانشینی اسون گوران اریکسون بود ولی حالا او بدون تیم مانده است.

بسیاری از مردم طوری فکر می کنند که انگار هیچ راهی جز ادامه روند زندگی شان ندارند. اما در فوتبال وضعیت متفاوت است. بسیاری از بازیکنان و مربیان خیلی زودتر از حد تصور به باشگاهی که زمانی آن را رها کرده بودند، برمی گردند.

هوارد کندال در اورتون ، استیو کاپل در کریستال پالاس و مالکوم آلیسون در منچسترسیتی مربیانی بودند که پس از ترک باشگاه خود دوباره به آنجا برگشتند؛ اما نتوانستند موفقیت های قبلی شان را تکرار کنند. در این فصل پل جول با وسوسه بازگشت به ویگان مقابله کرد و استیو بروس این شغل را پذیرفت. خبر بازگشت کوین کیگان به نیوکاسل خیلی ها را شوکه کرد؛ چراکه کسی فکر نمی کرد، او پس از مدت ها دوری از فوتبال به نیوکاسل برگردد.

ظهور یک پدیده

ژوزف کوین کیگان در روز ولنتاین سال 1951 در آرمتورپ دانسکتر در جنوب یورکشایر متولد شد. کیگان در تست ورودی باشگاه دانکستر رورز رد شد، اما تیم اسکانتورپ او را پذیرفت. او 120 بار برای اسکانتورپ بازی کرد تا این که مورد توجه بیل شنکلی قرار گرفت و با مبلغ 35 هزار پوند به لیورپول رفت. او در گلزنی بسیار با استعداد و با جاگیری های بی نقصش همواره بوی گل می داد. زوج کیگان جان توشاک تا مدت ها بهترین زوج جزیره محسوب می شد. با اتکا به این دو بازیکن لیورپول در فصل 72 - 73 پس از 7 سال قهرمان انگلیس شد و در جام یوفا نیز عنوان نخست را به خود اختصاص داد. سال بعد کیگان دو گل زد تا لیورپول با پیروزی 3 بر صفر نیوکاسل را در فینال جام حذفی انگلستان شکست دهد. در فصل 75 - 76 نیز لیورپول و کیگان قهرمان لیگ انگلستان و جام یوفا شدند.

در فصل 76 - 77 لیورپول با کیگان که در اوج به سر می برد، در پی سه قهرمانی در لیگ و حذفی انگلیس و جام باشگاه های اروپا بود. آنها لیگ را بردند؛ اما در فینال جام حذفی مغلوب منچستریونایتد شدند. 4 روز بعد آنها به رم رفتند تا برای اولین بار قهرمان اروپا شوند و این کار را با پیروزی 3 - 1 برابر مونشن گلادباخ انجام دادند. خبر ترک این باشگاه و پیوستن به هامبورگ هواداران لیورپول را دچار شوک کرد. پس از 323 بازی و 100 گل او با مجموع 500 هزار پوند راهی هامبورگ شد در حالی که بسیاری از باشگاه ها خواهان او بودند.

میکی ماوس

کیگان در آلمان فوق العاده بود و در سال 1978 مرد سال فوتبال اروپا شد. با کمک او هامبورگ برای نخستین بار در تاریخش در فصل 78 - 79 قهرمان بوندس لیگا شد. به دلیل جثه کوچک و بازی تاثیرگذارش از سوی هواداران هامبورگ به میکی ماوس مشهور شد. در فینال سال 1980 جام باشگاه های اروپا، کیگان با هامبورگ به فینال رسید، اما آنها مغلوب ناتینگهام فارست شدند.

کیگان از جمله بازیکنانی بود که به واسطه محبوبیت زیاد، در آگهی های تبلیغاتی حضوری فعال داشت و از حیث درآمد به نفر 31 اروپا و نفر دهم کشور آلمان مبدل شد.

شوک

در فوریه 1980 لوری مک منمی مربی ساتهمپتون اعلام کرد مرد سال دوباره اروپا، کوین کیگان راهی ساوتهمپتون می شود. دوران دو ساله کیگان در ورزشگاه دل به یادماندنی ترین لحظات تاریخ قدیسین (لقب ساوتهمپتون) بود. کیگان در فصل اول مرد سال فوتبال جزیره شد. در فصل 82 - 83 کیگان با مبلغ 100 هزار پوند راهی نیوکاسل شد که در آن زمان در دسته دوم بازی می کرد. با حضور کیگان و 48 گل او، نیوکاسل فصل بعد به دسته اول آمد. در آن تیم نیوکاسل بازیکنانی مثل پیتر بردزلی ، کریس وادل و تری مک درموت بازی می کردند.

نقطه اوج کیگان در نیوکاسل زمانی بود که او ناباورانه اعلام کرد کفش هایش را خواهد آویخت. در روز پایانی آن فصل او خداحافظی بسیار پرشور و بااحساسی با تماشاگران داشت. وقتی با پوشیدن پیراهن نیوکاسل از درون یک چرخبال با تماشاگران حاضر در سنت جیمز پارک خداحافظی می کرد، آلن شیرر یکی از توپ جمع کن ها بود.

تیم ملی

دوران بازی های ملی کیگان آنچنان پر بار نبود. او در سال 1972 برابر ولز اولین بازی ملی خود را انجام داد. در سال 1980 کاپیتان تیم ملی انگلیس شد. او در رسیدن انگلیس به جام جهانی 1982 از مهره های کلیدی تیم بود، ولی در مرحله نهایی بازی ها با وجود آن که اسمش در فهرست تیم ملی انگلیس بود، به دلیل آسیب دیدگی از ناحیه کمر، در مرحله اول بازی نکرد و پس از این که به یک پزشک متخصص آلمانی مراجعه کرد، در بازی با اسپانیا به عنوان یار جانشین به بازی آمد؛ ولی نتوانست مانع حذف تیمش شود. دوران ملی او شامل 63 بازی و 21 گل بود.

دوران مربیگری

پس از خداحافظی از فوتبال ، کیگان و خانواده اش به ماربلای اسپانیا رفتند. 5 سال بعد از ماجرای چرخبال ، او به عنوان سرمربی به نیوکاسل آمد و بلافاصله در سال 1993 این تیم را به لیگ برتر آورد. در فصل 95 - 96 نیوکاسل فقط 4 امتیاز تا قهرمانی فاصله داشت. این در حالی بود که در مقاطعی از فصل کاملی کلاغ ها (لقب نیوکاسل) 12 امتیاز از منچستر یونایتد بیشتر داشت. در سپتامبر سال 98 محمد ال فاید مالک فولام او را به عنوان مدیر فنی فولام برگزید وقتی در سال 98 ری ویلکینز مربی فولام از کار برکنار شد، کیگان جانشین او شد. کیگان در 17 فوریه 1999 هدایت تیم ملی انگلیس را به عهده گرفت ، ولی در یورو 2000 نتایج خوبی نگرفت و حذف شد. پس از دیدار تاریخی انگلیس آلمان که آخرین بازی انجام شده در ورزشگاه ویمبلی پیش از تخریب و بازسازی آن بود و منجر به باخت یک بر صفر تیم ملی انگلیس شد، کیگان از سمت خود استعفا کرد. رکورد 38.9 درصد پیروزی او بدترین رکورد تاریخ مربیان انگلیسی است ، هرچند عملکرد وی را بهتر از وان ریوی و استیو مک لارن ارزیابی می کنند؛ چون انگلیس در زمان او حداقل زیبا و تهاجمی بازی می کرد.

در سال 2001 او جانشین جورویل در منچستر سیتی شد و در دوران او بود که منچستر سیتی به ورزشگاه جدیدش نقل مکان کرد. کیگان در 10 مارس 2005 از مربیگری منچسترسیتی استعفا کرد. در 2 سال گذشته کیگان با آکادمی فوتبالش در گلاسکو درگیر بوده و به گفته خودش فوتبال روز جهان را زیاد تعقیب نمی کرده است. در پی جدایی سم آلردایس از نیوکاسل با وجود شایعه آمدن هری ردنپ ، دیدیه دشام ، مارک هیوز، ژرار هولیه و آلن شیرر، این کیگان بود که دوباره به نیوکاسل بازگشت. جالب این که او پس از کنار رفتن آلردایس در مورد مربیگری نیوکاسل گفته بود: من فکر نمی کنم مربی بعدی نیوکاسل باشم. زندگی من به راه دیگری رفته است. کیگان پس از انتخاب به سمت مربیگری نیوکاسل گفت: این تصمیم من نبود. این باشگاهی است که آن را دوست دارم و همه آن را می دانند. من باید این مسوولیت را می پذیرفتم.

حمایت

کارشناسان معتقدند او نسبت به مربیان سرشناس قبلی نیوکاسل ، کنی دالگلیش ، رود گولیت ، سربابی رابسون ، گراهام سونس ، گلن رودر و سم آلردایس شانس بیشتری برای موفقیت دارد. چرا؟ چون همه آنها با خاطرات حضور موفق کیگان در تاین ساید که نقل محافل بود مشکل داشتند. کیگان هرگز نتوانست با نیوکاسل قهرمانی کسب کند؛ اما بازی های دیدنی تیم او آنقدر برای مردم نیوکاسل لذت بخش بود که همیشه به نیکی از آن دوران یاد می کنند.

فراموش نکنیم نیوکاسل از سال 1969 هیچ افتخاری کسب نکرده و از سال 1955 نتوانسته است قهرمان لیگ انگلیس شود. کیگان خیلی خوب مورد حمایت هواداران نیوکاسل قرار گرفته و با روحیه خوب کارش را در سنت جیمز پارک شروع کرده است. سبک مورد علاقه او بوضوح با سبک مورد نظر آلردایس متفاوت است. او فوتبال تهاجمی را می پسندد که در آن بال های کناری دائما برای مهاجمان تیم موقعیت می سازند، نیوکاسل از حیث داشتن مهاجم تراز اول کم و کسری ندارد. کافی است به نام اوبافمی مارتینز، مایکل اوون و مارک ویدوکا نگاه کنیم.

با این وجود، او نباید فراموش کند که هواداران نیوکاسل در کنار بازی تهاجمی کسب نتیجه را نیز می خواهند و او باید توجهی ویژه به بازسازی خط دفاعی ضعیف این تیم داشته باشد. وی نیز مثل سم آلردایس به محض به دست گفتن سکان رهبری تیم ، از نیازش به زمان سخن به میان آورد؛ اما او برخلاف سلفش حمایت تماشاگران را بدرقه راهش می بیند. مالک باشگاه مارک اشلی و رئیس باشگاه کریس مورت از دیگر پشتیبان های کیگان هستند، ولی این که این حمایت ها تا چه زمانی ادامه داشته باشد، به نتایج آینده نیوکاسل بستگی دارد.