جام جم آنلاین - انتخاب کریستیانو رونالدو در نسخه سال ۲۰۰۸ به‌عنوان برنده جایزه BOAT بار دیگر جدال همیشگی فوتبال را زنده کرده است. مجله فرانس فوتبال با این انتخاب به دنبال معرفی بهترین نسخه از بازیکنانی است که توپ طلا را برده‌اند. انتخابی که رونالدو را بالاتر از نسخه سال ۲۰۱۲ لیونل مسی قرار می‌دهد و بار دیگر این پرسش را به میان می‌آورد که آیا اوج فوتبال را باید با قدرت ویرانگر یک مهاجم سنجید یا با مجموعه‌ای از توانایی‌هایی که یک بازیکن را به چهره‌ای بی‌تکرار تبدیل می‌کند؟
رونالدو در سال ۲۰۰۸ فقط یک ستاره گلزن نبود. او بازیکنی بود که با سرعت انفجاری، دریبل‌های تماشایی، قدرت بازی هوایی، ضربات سر و توانایی تمام‌کنندگی، خط دفاع حریفان را به کابوس تبدیل می‌کرد. در منچستریونایتد، او به بلوغی رسید که از یک استعداد درخشان، ستاره‌ای تعیین‌کننده ساخت. قهرمانی در لیگ برتر انگلیس و لیگ قهرمانان اروپا و کسب نخستین توپ طلا، جایگاه آن فصل را در کارنامه او تثبیت کرد.
اما آیا بهترین نسخه کریستیانو رونالدو الزاماً بهترین نسخه‌ای است که فوتبال به خود دیده است؟
رونالدو ۲۰۰۸؛ کامل‌ترین مهاجم یا بهترین فوتبالیست؟
برای دفاع از انتخاب رونالدو باید به ویژگی‌هایی برگشت که او را در آن سال به بازیکنی تقریباً مهارنشدنی تبدیل کرد. او در ۲۳ سالگی، هم از نظر فیزیکی و هم از نظر تکنیکی در سطحی استثنایی قرار داشت. توانایی عبور از مدافع مستقیم، حرکت بدون توپ، ضربات سر و شوت‌زنی از موقعیت‌های مختلف، مجموعه‌ای از ابزار‌های هجومی در اختیارش گذاشته بود که مهار او را برای هر خط دفاعی دشوار می‌کرد.
رونالدو در فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۷ با منچستریونایتد قهرمان لیگ برتر انگلیس و لیگ قهرمانان اروپا شد و با ۳۱ گل، آقای گل لیگ برتر لقب گرفت. او در مجموع رقابت‌های آن فصل ۴۲ بار گلزنی کرد. چنین عملکردی برای یک بازیکن کناری فوق‌العاده بود و اعتبار نخستین توپ طلای او را توضیح می‌دهد.
تعریف بهترین بازیکن تاریخ با تعریف بهترین گلزن یا خطرناک‌ترین مهاجم تفاوت دارد. رونالدو در سال ۲۰۰۸ در اوج توانایی‌های هجومی خود بود، اما برای ارزیابی یک فوتبالیست باید پرسید چه میزان در خلق موقعیت، طراحی حمله، کنترل ریتم بازی و مشارکت در ساختار تاکتیکی تیم تأثیر می‌گذارد.
در این معیارها، مقایسه با لیونل مسی پیچیده‌تر می‌شود.
مسی ۲۰۱۲؛ پاسخی جدی به انتخاب رونالدو
اگر رونالدو در سال ۲۰۰۸ تصویری از یک مهاجم تقریباً کامل ارائه کرد، مسی در سال ۲۰۱۲ تعریف متفاوتی از برتری فردی داشت. او نه‌تنها گل می‌زد، بلکه از میانه زمین حمله را هدایت می‌کرد، از میان خطوط دفاعی عبور می‌کرد، برای هم‌تیمی‌هایش موقعیت می‌ساخت و با تغییر مسیر‌های ناگهانی، ساختار دفاعی حریف را به هم می‌ریخت.
مسی در سال ۲۰۱۲، در مجموع بازی‌های رسمی باشگاهی و ملی، ۹۱ گل به ثمر رساند؛ رکوردی که نام او را در تاریخ فوتبال ثبت کرد. او در همان سال ۷۹ گل برای بارسلونا و ۱۲ گل برای تیم ملی آرژانتین به ثمر رساند.
برتری مسی در این مقایسه فقط به تعداد گل‌ها مربوط نمی‌شود. او در بازی‌سازی، دریبل در فضا‌های محدود، پاس نهایی و پیوند دادن خطوط تیم نیز توانایی‌هایی داشت که ارزشش را از یک گلزن استثنایی فراتر می‌برد.
از همین رو، اگر معیار انتخاب بهترین نسخه یک برنده توپ طلا، بیشترین تأثیر فردی بر تمام ابعاد بازی باشد، مسی سال ۲۰۱۲ رقیبی جدی برای رونالدو است؛ حتی اگر رأی‌گیری BOAT نتیجه دیگری داشته باشد.
البته این مقایسه یک تفاوت مهم دارد: رونالدو در سال ۲۰۰۸ قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا و لیگ برتر را به دست آورد، در حالی که بارسلونا با مسی در سال ۲۰۱۲ قهرمان لیگ قهرمانان اروپا نشد. این تفاوت در ارزیابی دستاورد‌های تیمی اهمیت دارد، اما به‌تنهایی برتری فنی یک بازیکن بر دیگری را تعیین نمی‌کند.
پس بهترین بازیکن تاریخ فوتبال چه کسی است؟
برای پاسخ به این پرسش باید از رقابت میان دو نام فراتر رفت و معیار‌های مشخصی را در نظر گرفت.
۱-از نظر توانایی گلزنی: رونالدو یکی از کامل‌ترین مهاجمان تاریخ است. قدرت بدنی، بازی هوایی، تمام‌کنندگی با هر دو پا و استمرار گلزنی در لیگ‌های مختلف، او را به الگویی کم‌نظیر تبدیل کرده است.
۲-از نظر تکنیک و بازی‌سازی: مسی برتری قابل‌توجهی دارد. او می‌تواند هم گلزن اصلی باشد و هم نقش بازی‌ساز مرکزی را ایفا کند. ترکیب دریبل، پاس و تصمیم‌گیری سریع، تأثیر او را به بخش‌های بیشتری از بازی گسترش می‌دهد.
3- از نظر افتخارات باشگاهی و ملی: هر دو کارنامه‌ای تاریخی دارند. رونالدو با منچستریونایتد و رئال مادرید قهرمانی‌های بزرگی به دست آورد و مسی با بارسلونا دوران پرافتخاری را تجربه کرد. قهرمانی مسی در جام جهانی ۲۰۲۲ نیز جایگاه او را در بحث بهترین بازیکن تاریخ تقویت کرد. رونالدو هم با پرتغال قهرمان یورو ۲۰۱۶ و لیگ ملت‌های اروپا ۲۰۱۹ شد.
۴- از نظر طول دوران اوج: هر دو برای سال‌ها در بالاترین سطح باقی ماندند. رونالدو با تغییر سبک بازی توانست عمر حرفه‌ای خود را افزایش دهد و مسی نیز با تکیه بر هوش بازی‌خوانی و مدیریت توپ، از یک دریبل‌زن انفجاری به بازی‌سازی مؤثر تبدیل شد.
۵- از نظر تسلط بر جریان بازی: این معیار به سود مسی است. او علاوه بر گلزنی، در شکل‌گیری حمله و تعیین مسیر حرکت تیم نقش پررنگی دارد. رونالدو در مقابل، در تبدیل موقعیت به گل و تعیین سرنوشت حملات در محوطه جریمه یکی از بزرگ‌ترین نمونه‌های تاریخ فوتبال است.
رأی نهایی؛ مسی یا رونالدو؟
انتخاب رونالدو ۲۰۰۸ به‌عنوان بهترین نسخه توپ طلا، انتخابی قابل دفاع است؛ به‌ویژه اگر معیار اصلی، ترکیب قدرت بدنی، سرعت، مهارت فردی، گلزنی و موفقیت تیمی در یک فصل باشد. او در آن سال یکی از ترسناک‌ترین بازیکنان هجومی جهان بود و قهرمانی‌هایش نیز این عملکرد را تکمیل کرد.
اما وقتی بحث از بهترین بازیکن تاریخ فوتبال به میان می‌آید، معیار باید گسترده‌تر باشد. در چنین ارزیابی‌ای، لیونل مسی انتخاب من است؛ بازیکنی که در بالاترین سطح، هم گلزن است، هم بازی‌ساز و هم قادر است ریتم و شکل حمله تیمش را تغییر دهد. قهرمانی جام جهانی نیز بخش مهمی از کارنامه او را کامل کرده است.
این انتخاب از ارزش تاریخی رونالدو کم نمی‌کند. رونالدو می‌تواند بهترین نمونه از یک ماشین گلزنی مدرن و یکی از کامل‌ترین مهاجمان تاریخ باشد، در حالی که مسی از نظر ترکیب تکنیک، بازی‌سازی، گلزنی و کنترل جریان مسابقه، پرونده قوی‌تری برای عنوان بهترین فوتبالیست تاریخ دارد.
جایزه BOAT به ما می‌گوید کدام نسخه از برندگان توپ طلا محبوب‌تر بوده است؛ اما برای تعیین بهترین بازیکن تاریخ، باید به خود فوتبال نگاه کرد؛ و در این ارزیابی، کفه ترازو به سود مسی سنگینی می‌کند.
شاهرخ بیانی، پیشکسوت استقلال در گفتوگو با جامجم:
بهزاد داداشزاده در گفتوگو با جامجم:
