حاصل مدیریت مصلحتی
شاید این وضعیتی که گریبان استقلال را گرفته است، حاصل مدیریت مصلحتی در تیم پرطرفدار تهرانی باشد.
باشگاهی که با این همه طرفدار می کوشد برای دلخوشی این و آن تشکیلات خود را بچیند. استقلال در این هفته در پایین ترین حد منحنی نزولی اش ایستاد تا در مقابل نفتی ها برای آن که طوق لعنت ضعیف ترین تیم را از خود دور کنند، تیمی شایسته تر از استقلال پیدا نکردند تا آن را به گردنش بیندازند.
تیمی که در خانه خود و در حضور تماشاگرانش می تواند چنان بازی کند تا حریف قعرنشین حتی به تساوی هم راضی نباشد.استقلال با این بازی، زیبایی پیراهن زمستانی خود را هم از بین برد، پیراهنی که با آن همه سلیقه تهیه شده بود، مثل پیراهن بعد از عید شد. پیراهنی که نشود با یک بازی خوب به جلوه اش افزود، به چه دردی می خورد.
استقلالی ها این هنر را داشتند که در غیاب آرش برهانی خاطره او را زنده کنند.
شفیعی، بازیکن رها شده از فیزیوتراپی، چنان بازی کرد که هیچ کس از آن که او چندین هفته از استقلال دور بود، افسوس نخورد.مهمتر این که معلوم نشد بازیکن تازه وارد در ترکیب استقلال که به صلاحدید فیروزخان وارد میدان شده بود، آمد تا جای کدامیک از ستاره های قبلی استقلال را پر کند؛ اینجاست که باید گفت در این بازی تاریخی ، فقط بازیکنان سهم نداشتند. بودند دیگرانی که با حضورشان و برنامه ریزی شان در بالا بردن سطح کیفی این تیم ایفای نقش کردند. برای بیرون رفتن از این بن بست، چه باید کرد؛ چه کار انجام نشده ای روی زمین مانده است؛ جواب روشن است، باید این کهنه گرایی ها را کنار گذاشت و به واقعیت ها جور دیگری نگریست.
علی رئیسی
گفت و گو
