چرا پرسپولیس بابت از دست دادن کسری به شدت ضرر کرد؟

جام جم آنلاین – نقل و انتقالات برای پرسپولیس خوب پیش رفت. حتی به نظر می‌رسید این تیم به مرحله جوانگرایی رسیده است. اما اکنون ابهامات زیادی درباره پرسپولیس وجود دارد و البته یک حسرت بزرگ هم باقی مانده است. حسرتی به نام کسری طاهری، بازیکنی که به سهم خودش میتوانست بخشی از ضعف‌های تیم را به دوش بکشد و جبران کند.
 
 
کسری، خارج از رادار
پرسپولیس در نقل‌وانتقالات تابستانی نام‌های زیادی را بررسی کرد، اما شاید هیچ پرونده‌ای به اندازه کسری طاهری نتواند در پایان فصل برای این باشگاه حسرت به جا بگذارد. مهاجم جوانی که مدتی در رادار سرخ‌ها قرار داشت، اما در نهایت راهش از پرسپولیس جدا شد و پرونده انتقالش هرگز به سرانجام نرسید. حالا با گذشت چند هفته از لیگ برتر اتفاقات زمین مسابقه باعث شده این ناکامی بیش از گذشته به چشم بیاید.
شکست اخیر پرسپولیس مقابل تراکتور بار دیگر ضعف‌های این تیم را نمایان کرد. سرخ‌ها در بسیاری از دقایق مسابقه مالکیت توپ داشتند و حتی در فاز خلق موقعیت نیز عملکرد بدی نداشتند، اما مشکل اصلی در همان جایی دیده شد که از ابتدای فصل درباره آن هشدار داده می‌شد: محوطه جریمه حریف. پرسپولیس هنوز مهاجمی در اختیار ندارد که بتواند از نیم‌موقعیت‌ها گل بسازد، مدافعان را تحت فشار قرار دهد و در نبرد‌های فیزیکی دست بالا را داشته باشد.
دقیقاً به همین دلیل است که نام کسری طاهری دوباره بر سر زبان‌ها افتاده است. مهاجمی بلندقد، قدرتی و گلزن که می‌توانست بخشی از مشکلات هجومی پرسپولیس را برطرف کند. طاهری علاوه بر توانایی گلزنی در بازی مستقیم نیز مهره مؤثری محسوب می‌شود و قابلیت حفظ توپ در یک‌سوم هجومی را دارد. ویژگی‌ای که پرسپولیس در برخی مسابقات این فصل به شدت جای خالی آن را احساس کرده است. انتقال این بازیکن به پرسپولیس هرگز نهایی نشد و در نهایت او مسیر دیگری را انتخاب کرد.
 
نیاز  اصلی: مهاجم نوک کلاسیک!
البته مشکل پرسپولیس فقط به یک بازیکن محدود نمی‌شود. ضعف اصلی این تیم در پست مهاجم نوک کلاسیک است. تیمی که سال‌ها با مهاجمانی مانند علی دایی، ایمون زاید، مهدی طارمی، علی علیپور یا عیسی آل‌کثیر در بهترین دورانش شناخته می‌شد امروز از کمبود یک تمام‌کننده بی‌رحم رنج می‌برد. پرسپولیس بازیکنانی دارد که می‌توانند موقعیت خلق کنند، اما تعداد بازیکنانی که بتوانند آن موقعیت‌ها را به گل تبدیل کنند، چندان زیاد نیست.
برای حل این مشکل پرسپولیس بیش از هر چیز به یک مهاجم شماره ۹ نیاز دارد. بازیکنی که هم قدرت سرزنی داشته باشد، هم در محوطه جریمه شم گلزنی بالایی ارائه دهد و هم بتواند در بازی‌های فیزیکی لیگ برتر مقابل مدافعان تنومند دوام بیاورد. مهاجمی که صرفاً سرعتی نباشد و بتواند پشت به دروازه بازی کند، توپ نگه دارد و سایر بازیکنان هجومی را وارد جریان مسابقه کند.
در فوتبال امروز ایران پیدا کردن چنین مهاجمی آسان نیست، اما اگر پرسپولیس به دنبال بازگشت به روز‌های اوج باشد، احتمالاً باید در اولین فرصت برای جذب یک مهاجم نوک با این ویژگی‌ها اقدام کند. شکست مقابل تراکتور فقط سه امتیاز از دست رفته نبود. این مسابقه بار دیگر نشان داد که پرسپولیس در مهم‌ترین نقطه زمین یعنی خط حمله هنوز به نقطه ایده‌آل نرسیده است. شاید به همین دلیل باشد که هر بار نام کسری طاهری مطرح می‌شود، بخشی از هواداران پرسپولیس با خود فکر می‌کنند که اگر این انتقال انجام شده بود امروز شرایط تیمشان متفاوت بود.