آمریکا در کمین ۱۹ میلیون دلار جایزه قهرمان جهان

سرقت قرن

در حالی که تب جام جهانی ۲۰۲۶ هنوز فروکش نکرده، یک جنجال تازه این بار نه در زمین فوتبال، بلکه در دنیای مالیات شکل گرفته است؛ جنجالی که می‌تواند میلیون‌ها دلار از پاداش قهرمانی تیم ملی اسپانیا را به خزانه دولت آمریکا منتقل کند.

کد خبر: ۱۵۶۰۸۱۹

بر اساس قوانین مالیاتی ایالات متحده، این احتمال وجود دارد که حدود ۱۹ میلیون دلار از جایزه ۶۳.۵ میلیون دلاری اسپانیا به‌عنوان مالیات کسر شود؛ موضوعی که حتی در خود آمریکا نیز با واکنش‌های تند سیاسی روبه‌رو شده است.

ماجرا از این قرار است که بازیکنان اسپانیا اگرچه مقیم مالیاتی آمریکا نیستند، اما به دلیل دریافت درآمد از فعالیتی که در خاک این کشور انجام شده، ممکن است مشمول قانونی شوند که برای اتباع خارجی، مالیات ۳۰ درصدی بر درآمد در نظر گرفته است. البته هنوز هیچ مبلغی از جایزه اسپانیا کسر نشده و مشخص نیست که سازمان مالیاتی آمریکا در نهایت چنین تصمیمی خواهد گرفت یا خیر، اما همین احتمال کافی بوده تا موجی از انتقادها شکل بگیرد.

جالب آنکه این انتقادها تنها به خارج از آمریکا محدود نیست. تیم برچت، نماینده جمهوری‌خواه کنگره، این اقدام احتمالی را «سرقت» توصیف کرده و گفته است آمریکا از یک سو کشورها را به حضور و هزینه کردن در خاک خود تشویق می‌کند و از سوی دیگر بخش قابل توجهی از درآمد آن‌ها را پس می‌گیرد. در سوی مقابل، جاناتان جکسون، نماینده دموکرات، نیز این سیاست را ناعادلانه دانسته و تأکید کرده است که فشار مالیاتی نباید بر دوش افرادی باشد که کار می‌کنند، بلکه شرکت‌های بزرگ باید سهم بیشتری از مالیات را پرداخت کنند. اگرچه استدلال دو حزب متفاوت است، اما هر دو در مخالفت با این وضعیت هم‌نظر هستند.

نکته عجیب‌تر اینجاست که در حالی بازیکنان ممکن است مجبور به پرداخت مالیات شوند که فیفا، بزرگ‌ترین برنده مالی جام جهانی، تقریبا هیچ مالیاتی بابت درآمدهای هنگفت خود پرداخت نمی‌کند. دلیل این تفاوت آن است که معافیت‌های مالیاتی فیفا و فدراسیون‌های فوتبال شامل درآمد شخصی بازیکنان، مربیان، داوران و اعضای کاروان تیم‌ها نمی‌شود. به بیان دیگر، فدراسیون فوتبال اسپانیا جایزه را بدون مالیات دریافت می‌کند، اما زمانی که این پول میان بازیکنان و کادر فنی توزیع شود، ممکن است مشمول قوانین مالیاتی آمریکا شود.

البته پرونده به همین سادگی هم نیست. آمریکا و اسپانیا توافق‌نامه جلوگیری از مالیات مضاعف دارند، اما این توافق فقط درآمدهای کمتر از ۱۰ هزار دلار را شامل می‌شود و عملا کمکی به بازیکنان قهرمان جهان نمی‌کند. از سوی دیگر، بازیکنان خارجی می‌توانستند پیش از آغاز مسابقات با ثبت درخواست در اداره مالیات آمریکا، مالیات خود را بر اساس درآمد خالص و پس از کسر هزینه‌ها محاسبه کنند، اما این درخواست باید دست‌کم ۴۵ روز پیش از نخستین مسابقه ثبت می‌شد و اکنون دیگر امکان استفاده از این امتیاز وجود ندارد.

جام جهانی ۲۰۲۶ از این نظر نیز با دوره‌های قبلی تفاوت دارد. در جام‌های جهانی آفریقای جنوبی، برزیل، روسیه و قطر، فیفا موفق شده بود برای تمامی شرکت‌کنندگان معافیت مالیاتی بگیرد و بازیکنان هیچ مالیاتی بابت جوایز خود پرداخت نکردند. اما در نخستین جام جهانی سه‌میزبانه، شرایط کاملا متفاوت است. آمریکا، کانادا و مکزیک توافق کرده‌اند درآمد مالیاتی حاصل از این مسابقات را متناسب با تعداد بازی‌های برگزارشده در هر کشور میان خود تقسیم کنند.

در کنار همه این‌ها، یک پیچیدگی دیگر نیز وجود دارد؛ معیار پرداخت مالیات، محل اقامت مالیاتی بازیکنان است، نه ملیت آن‌ها. برای مثال، رودری با وجود اسپانیایی بودن، به دلیل بازی برای منچسترسیتی، مقیم مالیاتی بریتانیاست و قوانین مربوط به توافق مالیاتی آمریکا و اسپانیا درباره او اعمال نمی‌شود.

در نهایت، اگرچه هنوز هیچ تصمیم قطعی درباره کسر مالیات از جایزه اسپانیا گرفته نشده، اما این پرونده بار دیگر نشان داد که در فوتبال مدرن، رقابت‌ها تنها با سوت پایان داور تمام نمی‌شوند؛ گاهی مهم‌ترین نبردها تازه پس از بالا رفتن جام آغاز می‌شوند، آن هم در اتاق‌های حقوقی و مالیاتی، جایی که میلیون‌ها دلار می‌تواند سرنوشت متفاوتی پیدا کند.