تنهایی مرگ زودرس می آورد
از تنهایی خود لذت میبرید؟ خبر خوبی برای شما نداریم! پژوهشها نشان میدهد که تنهایی باعث عوارض مختلف از جمله مرگ زودرس افراد میشود.
به گزارش جام جم آنلاین –
Personality and Social Psychology نوشت:
برخی افراد از تنها بودن لذت میبرند در حالی که برخی دیگر از آن بیزارند. اما بر اساس پژوهشهای جدید سالمندانی که احساس تنهایی میکنند ـ نه صرفاً کسانی که تنها زندگی میکنند ــ بیشتر در معرض ابتلا به اختلالات حافظه و تفکر و همچنین مرگ زودرس قرار دارند.
این پژوهش از نوع مشاهدهای بود، به این معنا که نمیتواند ثابت کند احساس تنهایی باعث افت عملکرد شناختی یا مرگ زودهنگام میشود بلکه تنها وجود یک ارتباط میان این عوامل را نشان میدهد. به گفته پژوهشگران نتایج این مطالعه حاکی از آن است که برای داشتن سالمندی سالم، احساس ارتباط و تعلق به دیگران شاید مهمتر از تعداد روابط اجتماعی افراد باشد.
اگر احساس تنهایی میکنید گسترش شبکه روابط اجتماعی میتواند برای حفظ سلامت شما مفید باشد. برای مثال میتوانید در باشگاهها، گروههای آنلاین یا حضوری، فرصتهای داوطلبانه یا کلاسهایی که با علایق شما همخوانی دارند یا دوست دارید آنها را تجربه کنید، شرکت کنید.
گروهی را خودتان راهاندازی کنید که بهطور منظم دور هم جمع شود، مانند باشگاه کتابخوانی، شبهای بازی و مسابقات اطلاعات عمومی یا سایر گروههای گردشگری و تورگردی.
پژوهشگران با استفاده از مدلهای آماری دادههای ۱۱ مطالعه بلندمدت درباره سالمندی را که در مجموع ۱۷۵ هزار و ۷۰ نفر از افراد ۵۰ ساله و بالاتر از ۱۸ کشور را شامل میشد بررسی کردند. شرکتکنندگان اعلام کرده بودند که هر چند وقت یکبار احساس تنهایی میکنند و همچنین میزان ارتباط آنها با دیگران چقدر است. سوابق پزشکی نیز نشان میداد که چه تعداد از افراد در طول زمان از وضعیت شناختی طبیعی به اختلال خفیف یا شدید شناختی دچار شدهاند یا جان خود را از دست دادهاند.
نتایج نشان داد احساس تنهایی حتی پس از در نظر گرفتن میزان انزوای اجتماعی بهطور مداوم با کاهش سلامت شناختی و کوتاهتر شدن طول عمر ارتباط دارد. به ازای هر ۱۰ درصد افزایش در امتیاز احساس تنهایی افراد خطر انتقال از عملکرد شناختی طبیعی به اختلال شناختی خفیف بین ۸ تا ۹ درصد افزایش مییافت. همچنین خطر ابتلا به اختلال شناختی شدید نیز به همین میزان بیشتر میشد.
در مقابل تنها بودن ــ چه به انتخاب فرد و چه به دلیل شرایط زندگی ــ ارتباط ثابتی با اختلالات شناختی نداشت و تنها رابطهای ضعیف با افزایش خطر مرگ زودرس نشان داد.
