برای بررسی ریشههای این حرکت جمعی خودجوش باید مسائل مختلفی را مدنظر قرار داد، زیرا این اتفاق پدیدهای نیست که بتوان آن را صرفا حرکتی گذرا دانست؛ بلکه این تکاپوی جمعی، ریشههای عمیق و ساختاری دارد و بازتابی است از میراث رفتاری و فکری که امام شهید در طول دوران حیات خود، از ایام ریاستجمهوری تا لحظه شهادت، در عرصههای داخلی و بینالمللی رقم زدند. گستردگی تأثیرگذاری ایشان، برخاسته از آن الگوی رفتاری متمایزی است که در تمامی ابعاد زندگیشان جاری بود. این تأثیرگذاری تنها در سطح سخن گفتن یا توصیه کردن نبود، بلکه در عمل در سادهزیستی و در حضور مستمر، خود را نشان میداد. در واقع ملاقاتهای پرشور رهبر شهید، از کارگران و خانوادههای شهدا گرفته تا دیدارهای خصوصی، عقد زوجهای جوان و ارتباطات نزدیک با تمامی اقشار جامعه، شبکهای از پیوندهای عاطفی و فکری ایجاد کرد که فراتر از مرزهای سیاسی بود. در واقع ایشان با ایجاد این ارتباطات گسترده، چه به صورت گروهی و چه فردی، توانستند پیوندی مستقیم و غیرمستقیم با وجدانهای بیدار مردم برقرار کنند و همین پیوند است که امروز باعث شده تا همه از هر طیفی، برای حضور در این مراسم پای کار بیایند.بدیهی است که شهادت ایشان تنها یک واقعه تاریخی نیست، بلکه نقطه تلاقی و وحدت تمام کسانی است که تحت تأثیر افکار و منش ایشان قرار گرفتهاند. این تکاپوی طبیعی در سطوح مختلف جامعه، نشاندهنده آن است که وقتی یک رهبر با توده مردم پیوند عمیق برقرار میکند، در لحظات حساس، تمام جامعه به صورت خودجوش و یکپارچه برای ادای دین به او برمیخیزند؛ اثری که نه فقط در ذهن مردم ایران، بلکه در افکار عمومی منطقه و جهان نیز ماندگار شده است.