مستندسازان با ثبت جزئیات آیین حماسی بدرقه با رهبری شهید، درصدد تبدیل این سوگ ملی به سندی ماندگار از آغاز یک دوران جدید هستند
جام جم آنلاین – daily mail نوشت: نستروی ایرانکوندا در سال ۲۰۰۶ در یک اردوگاه پناهندگان در تانزانیا متولد شد؛ فرزند پدر و مادری اهل بروندی که به دلیل جنگ داخلی از کشورشان گریخته بودند؛ بنابراین آغاز زندگی او نه چندان امیدوارکننده بود و نه شباهتی به یک داستان معمول استرالیایی داشت.
اما این بازیکن ۲۰ ساله اکنون در استرالیا به یک قهرمان ملی تبدیل شده است. او با به ثمر رساندن گل نخست در پیروزی ۲ بر صفر مقابل ترکیه تیمش را به آستانه صعود به مرحله حذفی جام جهانی رساند.
او پس از پایان مسابقه گفت: باورکردنی نیست؛ واقعاً مثل یک رؤیاست که به حقیقت پیوسته. احساس فوقالعادهای دارم. باید از اعضای کادر فنی تشکر کنم، باید از مردم کشورم تشکر کنم. همه آنها به من ایمان داشتند و باعث شدند بتوانم چنین عملکردی داشته باشم.
نستروی ایرانکوندا در دقیقه ۲۷ دیدار استرالیا و ترکیه در ونکوور ضدحملهای برقآسا را با یک ضربه نهایی به گل تبدیل کرد و ورزشگاه را به وجد آورد.
هواداران استرالیا پس از این گل به شدت هیجانزده شدند و جشن بزرگی به راه افتاد چرا که این گل تیمشان را در مسیر پیروزی ۲ بر صفر مقابل ترکیه و نزدیکتر شدن به مرحله حذفی جام جهانی قرار داد.
وینگر باشگاه واتفورد پس از گلزنی با سرعت به سمت کرنر دوید، یک سر خوردن طولانی روی زانو انجام داد و سپس به نشانه ادای احترام به قهرمانش تیم کهیل (اسطوره فوتبال استرالیا) پرچم کرنر را مشت زد، بازیکنی که سالها نماد و ستاره تیم ملی استرالیا بود.
با نگاه به مسیری که او طی کرده، عجیب است تصور کنیم که حالا خود ایرانکوندا، بازیکنی که تاکنون در ۱۶ بازی ملی برای استرالیا ۶ گل به ثمر رسانده، به الگویی برای کودکان در سراسر کشور محل زندگیاش و شاید حتی در نقاط مختلف جهان تبدیل شده است.
او در اردوگاه پناهندگان شهر کیگوما در تانزانیا به دنیا آمد؛ چهارمین فرزند از هشت فرزند خانواده. پدر و مادرش، گیدئون و دافروزا از مهاجران و پناهجویان بروندیایی بودند.
در چنین محیطی جلب توجه و دیده شدن کار آسانی نیست. کیگوما میزبان یکی از بزرگترین اردوگاههای پناهندگان جهان، یعنی اردوگاه نیاروگوسو است که جمعیتی حدود ۱۵۰ هزار نفر دارد.
نستوری گونهای از نام «نستور» است؛ نامی که معنای آن «کسی که به خانه بازمیگردد» است. اما خانواده او خانه خود را در جای دیگری پیدا کردند.
زمانی که او هنوز نوزاد بود خانوادهاش به استرالیا مهاجرت کردند و ابتدا در شهر پرث ساکن شدند. سپس هنگامی که نستوری هفت ساله بود در حومه شمالی شهر آدلاید مستقر شدند. آنجا بود که او شیفته فوتبال شد و جرقه مسیر حرفهایاش زده شد. او از بدبختی خاصی که مشترک تمام پناهجویان است فرار کرد و تبدیل به ستاره تیم ملی استرالیا شد.
نستروی گفته میخواهد با تیم ملی کشورش دست به کارهای بزرگی در این دوره از رقابتهای جام جهانی بزند.
مستندسازان با ثبت جزئیات آیین حماسی بدرقه با رهبری شهید، درصدد تبدیل این سوگ ملی به سندی ماندگار از آغاز یک دوران جدید هستند