درخشش کادر درمان در جنگ‌های تحمیلی

تقریبا می‌توان گفت سپیدپوشان درمان یکی از گروه‌هایی بودند که در خط مقدم و صف اول خدمت این جنگ‌ قرار داشتند. لازم به یادآوری است در دوران جنگ، ‌بیمارستان‌ها تنها مراکزی بودند که هم باید خدمات سرپایی مردم در حوزه بهداشت و درمان و هم خدمات بستری را پوشش می‌دادند، چراکه بیشتر مطب‌های شخصی پزشکان‌ در این بحران تعطیل بودند و بسیاری از بیمارستان‌های خصوصی نیز به‌دلیل ‌شرایط خاص، فعالیت محدودی داشتند‌. در دوران جنگ رمضان، بیمارستان ما نیز به‌دلیل این‌که تنها مرکز درمان ۲۴ساعته سکته‌های قلبی در قالب طرح ۲۴۷ بود و از نخستین مراکز اجرای این طرح در کشور محسوب می‌شد، وظیفه پوشش کامل منطقه شرق تهران را بر عهده داشت. بیمارستان به‌صورت شبانه‌روزی در خدمت بیماران قلبی و مبتلایان به سکته‌های حاد قلبی بود و در آن دوران، اورژانس ۱۱۵ تمامی بیماران با مشکل قلبی را به این مرکز منتقل می‌کرد. با وجود این‌که دشمن روزانه چند بار اطراف بیمارستان را مورد هدف قرار می‌داد، اما تمامی بخش‌ها به فعالیت خود ادامه می‌دادند. پرسنل نیز طبیعتا تحت تاثیر شرایط جنگ قرار داشتند، اما تقریبا همه آنها، به‌جز تعداد معدودی که منازل‌شان آسیب دیده ‌بود‌ به‌صورت ۲۴ ساعته به مردم خدمت‌رسانی می‌کردند. کادر درمان در آن روزها بار دیگر صداقت، تعهد و عشق خود به مردم، کشور و وطن را ثابت کردند. با‌این‌حال یکی از مهم‌ترین تجربه‌هایی که از جنگ رمضان به‌دست‌آوردیم، اهمیت توجه به زیرساخت‌هاست؛ زیرساخت‌هایی مانند موتورهای برق اضطراری، آب و به‌ویژه ذخایر دارویی. ما در بیمارستان‌های خط مقدم درمان، مانند سربازانی هستیم که به آنها اسلحه داده شده، اما اگر مهمات‌شان تمام شود، دیگر امکان ادامه ماموریت نخواهند داشت. ما عملکرد خوبی داشتیم، اما بسیاری از شرکت‌های دارویی و کارخانه‌ها به‌دلیل شرایط جنگی قادر به تولید یا توزیع دارو نبودند. در مقاطعی با کمبود برخی داروهای اولیه مواجه شدیم؛ موضوعی که واقعا غیرقابل باور بود. در روزهای جنگی حتی برخی مسکن‌ها به‌سختی پیدا می‌شد، چه برسد به داروهای حیاتی مورد نیاز برخی بیماران خاص. البته بیمارستان‌ها تا حدی می‌توانند تاب‌آوری خود را در چنین شرایط‌هایی افزایش دهند، اما مسئولان در سطوح ستادی باید برای چنین شرایطی برنامه‌ریزی داشته باشند. وزارتخانه‌ها، به‌ویژه وزارت بهداشت، باید از هم‌اکنون برای تامین ذخایر راهبردی و مدیریت بحران‌های مشابه تمهیدات لازم را بیندیشند تا در صورت وقوع چنین شرایطی، نظام درمانی کشور با کمبودهای اساسی مواجه نشود.