
ــ امام حسین«ع» در دعای عرفه جملاتی دارند که به دنیا و آنچه در دنیاست، ارزش دارد و از نورانیت خاصی برخوردار است. مثلاً میفرمایند: «مَا ذَا وَجَدَ مَنْ فَقَدَكَ وَ مَا الَّذِي فَقَدَ مَنْ وَجَدَك...»؛ خدایا! آنکه تو را دارد، چه ندارد و کسی که تو را ندارد، چه دارد؟
ــ اگر کسی خدا را داشته باشد، همه چیز دارد. یک زندگی نورانی در دنیا و آخرت، یک زندگی پربرکت در دنیا و آخرت. زندگی نورانی است، هم در دنیا و هم در عالم برزخ و هم در آخرت.
ــ و اگر کسی خدا را نداشته باشد، زندگی پر از ظلمت است. تاریکی روی تاریکی و غم و غصه روی غم و غصه و بالاخره یک زندگی پر از نگرانی، هم در دنیا و هم در آخرت دارد.
ــ روز عاشورا امام حسین«ع» خطبۀ شیرینی دارند و جملۀ اول آن خطبه همین است: «اللَهُمَّ أَنْتَ ثِقَتِي فِي كُلِّ كَرْبٍ»؛ خدایا! روز عاشوراست، اما پناهم تویی و پناهی ندارم به غیر از تو. اگر انسان در زندگی بتواند این جمله را به راستی بگوید و پناهی جز خدا نداشته نباشد و نظری جز از طرف خدا برای او نباشد، آنگاه دست پروردگار عالم روی سرش است.
ایام محرم را تعزیت و تسلیت می گویم
مروری بر فهرست مهمترین فیلمهای تابستان ۲۰۲۶ هالیوود