شجاع و بار سنگین تردید

جام جم آنلاین – رسانه اکنون به این سیبل نیاز دارد، سییبل نقد. تیم ملی به مکزیک رفته و هفته آینده هم نخستین بازی خود در مرحله گروهی را باید انجام بدهد که مقابل نیوزیلند است. این تیم، اما همچنان زیر بار انواع انتقادات است و دلیل اصلی چیزی نیست جز سن و سال بالای بازیکنان تیم ملی. حاج صفی کاپیتان تیم ۳۷ سال دارد. به غیر از او دو ۳۶ ساله هم به نام‌های رامین رضاییان و شجاع خلیل زاده داریم. اوضاع بقیه هم بهتر نیست. اما یکی از بزرگ‌ترین سیبل‌های انتقاد کسی نیست جز شجاع خلیل زاده. او آخرین جام جهانی خود را پشت سر می‌گذارد و همانند چند نفر دیگر از ملی پوشان ایران آخرین روز‌های حضور خود در تیم ملی به عنوان ملی پوش را تجربه میکند. اما این همه نقد از او منصفانه است؟
 
شباهت شجاع و دایی!
کمتر بازیکنی در تاریخ فوتبال ایران را می‌توان پیدا کرد که پیش از آغاز جام جهانی تا این اندازه زیر ذره‌بین قرار گرفته باشد. این روز‌ها نام شجاع خلیل‌زاده بیش از هر بازیکن دیگری در بحث‌های فوتبالی شنیده می‌شود، مدافعی که با ۳۷ سال سن همچنان یکی از گزینه‌های اصلی خط دفاعی تیم ملی به شمار می‌رود، اما همزمان حجم قابل توجهی از انتقاد‌ها را نیز تحمل می‌کند.
شرایطی که خلیل‌زاده تجربه می‌کند شباهت جالبی به وضعیت علی دایی پیش از جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان دارد. در آن مقطع نیز بسیاری اعتقاد داشتند کاپیتان افسانه‌ای فوتبال ایران دیگر توانایی حضور در بالاترین سطح فوتبال جهان را ندارد. سن بالا، افت بدنی و نگرانی درباره سرعت بازی مهم‌ترین محور‌های انتقاد‌ها علیه دایی بود. با این حال برانکو تصمیم گرفت روی تجربه او حساب کند، تصمیمی که عاقبت خوشی حداقل برای خود دایی نداشت. اکنون تقریباً دو دهه بعد شجاع خلیل‌زاده در موقعیتی مشابه قرار گرفته است. بسیاری معتقدند او دیگر مدافع سال‌های اوج خود نیست و حضورش در ترکیب اصلی می‌تواند برای تیم ملی دردسرساز شود.
واقعیت این است که فصل اخیر برای خلیل‌زاده چندان درخشان سپری نشد. او در برخی مسابقات باشگاهی اشتباهاتی داشت که از یک مدافع باتجربه کمتر انتظار می‌رود. علاوه بر این افزایش سن باعث شده توانایی او در دوئل‌های سرعتی نسبت به سال‌های گذشته کاهش پیدا کند. همین موضوع سبب شده بسیاری از هواداران نگران تقابل او با مهاجمان جوان و سرعتی در سطح بین‌المللی باشند. هر اشتباه کوچک نیز به سرعت در شبکه‌های اجتماعی بازتاب پیدا می‌کند و موج تازه‌ای از انتقاد‌ها را شکل می‌دهد.
 
واقعیت ناپیدا: شجاع و ویژگی‌های فنی اش
چند روز پیش مجید جلالی در گفت وگویی اختصاصی با جام جم آنلاین تاکید کرد: «هر چند سن و سال شجاع بالاست، اما در ایران و در پست تخصصی اش بازیکن بهتر از او سراغ ندارم.»
واقعیت این است که آنقدر به او نقد وارد شد که خیلی‌ها فراموش کردند او همچنان حائز ویژگی‌های فنی قابل توجهی است. قدرت بازی‌خوانی او یکی از مهم‌ترین ویژگی‌هایش است. او معمولاً قبل از شکل‌گیری خطر موقعیت مهاجم حریف را تشخیص می‌دهد و تلاش می‌کند با جای‌گیری مناسب مسیر حمله را ببندد. در نبرد‌های هوایی نیز همچنان جزو بهترین مدافعان ایران محسوب می‌شود و می‌تواند روی ارسال‌ها و ضربات ایستگاهی تأثیرگذار باشد. مقابل نیوزیلند، تیمی که معمولاً از توپ‌های بلند و ارسال از جناحین استفاده می‌کند، تجربه و توانایی او در نبرد‌های هوایی می‌تواند به کمک تیم ملی بیاید. برابر مصر نیز احتمالاً مهم‌ترین وظیفه او کنترل مهاجمان فیزیکی و کاهش خطر ارسال‌ها خواهد بود. در دیدار احتمالی مقابل بلژیک شرایط دشوارتر می‌شود، زیرا مهاجمان این تیم تحرک و سرعت بالایی دارند. در چنین مسابقه‌ای شاید شجاع در دوئل‌های سرعتی تحت فشار قرار بگیرد، اما تجربه او در هدایت خط دفاع و مدیریت موقعیت‌های بحرانی می‌تواند ارزشمند باشد. او کسی نیست که به راحتی تسلیم فشار روانی شود.
 
شجاع و حساس‌ترین مقطع عمر فوتبالی اش
انتهای داستان فوتبال ملی شجاع حساس‌ترین بخش فوتبالش است. او اکنون بار سنگینی از تردید و انتقاد را تحمل می‌کند. او این روز‌ها باید با موجی از تردید‌ها کنار بیاید. شاید منتقدان درست بگویند و سن بالا مانع موفقیت او شود، شاید هم تجربه و شخصیت جنگنده این مدافع بار دیگر به کمک تیم ملی بیاید. آنچه مسلم است هیچ بازیکنی در آستانه جام جهانی به اندازه شجاع خلیل‌زاده در مرکز توجه قرار ندارد. او در جام جهانی پراشتباه و پرانتقاد خواهد بود یا اینکه قرار است در ۳۷ سالگی بزرگ‌ترین بمب فوتبالی اش را از لحاظ عملکرد بترکاند؟ فقط یک هفته دیگر صبر کنید.