بوی فریب نظامی، سیاسی به مشام نمی‌رسد؟ (۲۸)

سران آمریکا باور کردند که ایرانِ تا این مرحله پیروز میدان، تسلیم نمی‌شود. آنها ترامپ را به جنگ وحشیانه‌ای ترغیب می‌کنند که او بدش نمی‌آید. به همین دلیل نیرو‌های قدرتمندی آورده و برخلاف ادعا‌های دیپلماتیک، به‌سرعت در حال تقویت یگان‌های خود در سطح منطقه است تا به خیال خودش خیلی سریع جنگ را جمع کند. ۵۰ هزار نیروی یگان‌های دلتا و لشکر ۸۲ هوابرد، استقرار ۵۰۰ فروند هواپیما در پایگاه‌های خاورمیانه و تکمیل پازل محاصرۀ دریایی با حرکت ناو هواپیمابر اتمی «جورج بوش» و ناو «باکسر».  ازطرفی، با عکس‌العمل‌های غیرعادی بعضی از کشور‌های همسایه، و از همه مهمتر، شاهد خاموشی سیگنالی هستیم که علامت سکوت قبل از آتش است، یعنی یکی از تاکتیک‌های اصلی ترامپ. لذا، اگر آمریکا آمادۀ امتیاز دادن نباشد، جنگ شدید شده و حتی احتمال حمله آمریکا قبل از چهارشنبه جدی است.
ایران در زمان آتش‌بس چه کرده؟ مگر قرار است در برابر این آرایش نظامی، سیاسی دشمن جار بزنیم با چه استعدادی در حال تکمیل و تقویت آرایش نظامی هستیم؟ چه کسی می‌داند مقصد این همه تدارکات گسترده نظامی در سراسر کشور کجاست؟ بزرگترین مزیت ما ندانستن غیرخودی از این همه تحرکات ما‌ست. دیگر اجازه ندهیم واحد امنیتی ۸۲۰۰ موساد به راحتی سوار ما شود. دیروز که در قم یکی از مهمترین مأموریت‌های موساد را ردیابی میدانی می‌کردم، متوجه شدم قضیۀ رقابت امنیتی پیچیده‌تر از آن است که عده‌ای تصور می‌کنند. (در فرصت لازم خواهم نوشت.) ایران چراغ‌خاموش و بدون جاروجنجال در حال طرح‌ریزی برنامه‌های جنگی غافلگیر کننده، با ویرایشی جدید در جغرافیای نبرد است. دراین‌صورت، آیا میزان و نحوۀ حملات و حتی خطوط قرمز ما عوض نخواهد شد؟ حواسمان باشد که به محاسبات دشمن خوراک ندهیم. واحد‌های امنیتی سیا و موساد تمام تحرکات ما را رصد می‌کنند و با برآورد دقیق وارد میدان می‌شوند. خوراک اصلی آنها شکاف سیاسی بین مسئولین و خالی شدن میدان توسط مردم است. لذا، با رفتار غلط آتش‌بیار دشمن نشویم و در قضاوت روی تصمیمات مسئولین صبر پیشه کنیم. درضمن، آیا بهتر نیست اختلافات و سلایق سیاسی را به بعد از جنگ موکول کنیم؟
۳ اردیبهشت، انتظاری غیر قابل پیش‌بینی. عملیات غافلگیر‌کننده دشمن چیست؟ ترور مسئولین در سطحی وسیع‌تر؟ عملیات زمینی در خاک ایران؟ و یا تشدید نبرد دریایی؟