نگاهی به آیات نازلشده در روز غدیر، موضوع را تا حدی روشن میکند. جبرئیل امین بر پیامبر(ص) نازل شد و گفت: «یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک» (ای پیامبر، آنچه را از سوی پروردگارت به تو نازل شده، ابلاغ کن). در جمعیتی صدهزار نفره از حجاج بیتالله، در آخرین ماههای عمرشان، این پیام مهم را اعلام کن. معلوم است که این یک مطلب بسیار خاص است که چنین تعبیری دارد. سپس اضافه میکند: «و ان لم تفعل فما بلغت رسالته» (و اگر نکنی، رسالت خدا را ابلاغ نکردهای)؛ یعنی تمام ۲۳ سال زحمات تو که سید الانبیاء، سید المرسلین و سرسلسله همه انبیا و اولیایی، اگر این مطلب را نگویی، رسالتت ادا نشده است. این مطلب به تنه کل رسالت عظمای محمدی گره خورده است.
چون برخی منافقین تهدید میکردند که اگر علی (ع) را معرفی کنی، آشوب میکنیم، خداوند میفرماید: (نترس، خدا تو را از شر فتنهگران حفظ میکند). این آیه لحنی بینظیر دارد. به عنوان نمونهای از کتب برادران اهل سنت، از تفسیر «روح المعانی» آلوسی نقل میکنند که میگوید: اگر این مطلب را ابلاغ نکنی، رسالتت نابود میشود و تمام زحماتت هدر میرود. یکی از اصحاب پیامبر(ص) میگوید: «کنا علی عهد رسولالله…» (ما در زمان پیامبر (ص) این آیه را با تفسیر و توصیف خاصی میخواندیم)؛ یعنی همه میدانستند که این آیه مربوط به روز غدیر و نصب الهی علی(ع) به امامت و خلافت است، نه تشخیص شخصی پیامبر(ص). نقش پیامبر(ص) فقط ابلاغ بود: «یا ایها الرسول بلغ…».
نکته مهم این است که بسیاری نمیتوانند بپذیرند که امامت و ولایت، امری الهی است و حتی به اختیار پیامبر(ص) هم نیست. خدا تعیین میکند، نه پیامبر(ص). ایشان میفرماید: «من کنت مولاه فهذا علی مولاه» (هر کس من مولای اویم، علی مولای اوست). پیامبر(ص) ۴۰ بار در این خطبه تکرار کرد که خدا علی(ع) را به عنوان امام و واجبالاطاعه تعیین کرده است. مسأله امامت الهی است، نه انتخابی مردم.
وقتی مردم سه روز در گرما با امیرالمؤمنین (ع) بیعت کردند، آیه «الیوم اکملت لکم دینکم…» (امروز دینتان را کامل کردم) نازل شد؛ یعنی بدون ولایت علی (ع)، نبوت محمد (ص) کامل نیست. دینی که خدا پسندیده، با نبوت خاتمالانبیا(ص) شروع و با ولایت علی (ع) ادامه مییابد و منقطع نمیشود. این دین با برکت کوثر فاطمی و ۱۱ فرزند معصوم زهرا (س) که ائمه دوازدهگانه هستند، تا قیامت ادامه دارد.
در روایات اهل سنت نیز بر امامت ۱۲ امام تأکید شده است. خلاصه اینکه دیدگاه اصیل شیعه و اهل بیت (ع) بر سه اصل استوار است: اول؛ نصب امام الهی است؛ دوم عصمت امام الهی است و سوم علم امام الهی (علم لدنی) است و کسی که به این سه اصل اعتقاد داشته باشد، شیعه کامل اثنا عشری است. امامان(ع)، جانشینان منصوب از طرف خدا هستند، نه از طرف پیامبر(ص)، ملائکه یا مردم. همانطور که خدا انبیا را مبعوث میکند، ائمه(ع) را نیز نصب میکند. اگر کسی در این سه نکته ضعف داشته باشد، شیعه کامل نیست. شیعه غدیری، کسی است که عقیده دارد این ۱۲ نور مقدس، پارههای تن رسولالله(ص) هستند و همانطور که پیامبران الهی بودند، جانشینانشان نیز نصب الهی، عصمت الهی و علم غیب الهی دارند.