رادیو در کنار دختران شهید میناب 

قدرت رادیو در چنین لحظاتی بیش از هر زمان دیگری آشکار می‌شود. رسانه‌ای که با صدا، احساس و روایت زنده است می‌تواند فاصله‌های جغرافیایی را از میان بردارد و انسان‌ها را در یک احساس مشترک کنار هم قرار دهد. میناب دقیقا با همین ویژگی توانست به برنامه‌هایی فراتر از یک تولید معمولی تبدیل شود؛ برنامه‌هایی که شنونده  و مخاطب را همراه و شریک این جریان انسانی می‌کرد. رادیو با طراحی هوشمندانه محتوا، پویش‌های فرهنگی و استفاده از زبان صمیمی و انسانی توانست صدای دانش آموزان میناب را به‌گوش مردم سراسر کشور برساند. این همان نقش اثرگذار رسانه است؛ این‌که بتواند مسائل مناطق کمتر دیده ‌شده را در مرکز توجه افکار عمومی قرار دهد و حس همبستگی ملی را تقویت کند. 
رادیو در تولید چنین برنامه‌هایی با موضوع دختران میناب نشان داد هنوز رسانه‌ای زنده، مردمی و جریان‌ساز است. حضور مخاطبان در پویش‌ها، ارسال دلنوشته‌ها، همراهی خانواده‌ها و بازتاب گسترده این موضوع در شبکه‌های مختلف رادیویی نشان داد رادیو همچنان قدرت ایجاد حرکت فرهنگی و اجتماعی را دارد. این اتفاق، نمونه‌ای موفق از رادیوی پیشران است که فقط روایتگر رویدادها نیست، بلکه می‌تواند آغازگر جریان‌های مثبت اجتماعی باشد. 
از سوی دیگر، این موضوع نمونه‌ای از هم‌افزایی در خانواده بزرگ رادیو بود. شبکه‌های مختلف رادیویی، هر کدام با زبان و قالب خود تلاش کردند این پیام انسانی را به مخاطبان منتقل کنند. این هماهنگی رسانه‌ای نشان داد رادیو در موضوعات ملی و انسانی، ظرفیت بالایی برای ایجاد موج مشترک رسانه‌ای دارد و می‌تواند با انسجام حرفه‌ای، اثرگذاری خود را چندبرابر کند. 
این برنامه‌ها همچنین ثابت کردند رادیو هنوز رسانه اعتماد و احساس است. در دورانی که بخشی از فضای رسانه‌ای به‌سمت سرعت و سطحی‌نگری حرکت کرده، رادیو توانست با روایت‌های انسانی، آرامش، صداقت و صمیمیت را به مخاطب منتقل کند. همین ویژگی باعث شد دختران میناب فقط چند برنامه نباشد بلکه به تجربه‌ای مشترک از همدلی ملی تبدیل شود. 
این موضوع نشان داد رادیو می‌تواند نقشی ماندگار و اثرگذار ایفا کند و ثابت کرد این مدیوم، رسانه‌ای برای شنیدن صدای مردم، تقویت امید اجتماعی و ساختن پیوندهای عمیق انسانی است؛ رسانه‌ای که همچنان می‌تواند در قلب جامعه جریان‌ساز و الهام‌بخش باشد.