شکست مرعوب‌سازی ایران

از همین‌رو نخستین برداشت از این مواضع، سست ‌بودن تهدیدات آمریکا و بی‌پایه ‌بودن قلدری‌های تبلیغاتی است‌‌؛ قلدری‌هایی که نباید در دل ملت ایران بیمی ایجاد کند. 
نکته دوم، عدم شناخت صحیح غرب از ملت ایران است. تاریخ ایران_ چه پیش از انقلاب اسلامی و چه پس از انقلاب سال ۵۷_ سرشار از مقاومت در برابر زیاده‌خواهی بیگانگان است. حتی در دوره‌هایی که کشور از حداقل امکانات دفاعی برخوردار بود، مقاومت‌های جانانه‌ای در برابر تجاوز قدرت‌هایی چون انگلیس صورت گرفت‌‌؛ قدرتی که با پیشرفته‌ترین تجهیزات دریایی و توپخانه‌ای وارد میدان می‌شد اما با ایستادگی عشایر و نیروهای مردمی طعم شکست را چشید. 
این روحیه مقاومت در دوران دفاع‌مقدس به اوج رسید‌‌؛ جنگی که به‌صورت نیابتی از سوی آمریکا و رژیم‌صهیونیستی بر ایران تحمیل شد. در آن مقطع، رژیم بعث عراق از حمایت گسترده قدرت‌های غربی برخوردار بود‌‌؛ از پیشرفته‌ترین هواپیماهای فرانسوی گرفته تا تجهیزات شیمیایی آلمان و انواع تسلیحات انگلیسی و اتریشی. با این حال، ملت ایران در هشت سال دفاع، نه‌تنها تسلیم نشد بلکه آبدیده‌تر و بی‌باک‌تر شد. تجربه آن سال‌ها امروز به سرمایه راهبردی کشور تبدیل شده است‌‌؛ سرمایه‌ای که نشان می‌دهد ملت ایران از مرگ هراسی ندارد و آن را پایان راه نمی‌داند. 
در سوی مقابل، آنچه از رفتار آمریکا برمی‌آید، نشانگر نوعی هراس جدی است. توسل به تهدیدات لفظی و جنگ روانی، بیش از هر چیز بیانگر گریز از رویارویی واقعی است. تجربه اخیر نیز نشان داد که ایران علاوه بر پشتوانه تاریخی مقاومت، از قدرت بازدارندگی مؤثر برخوردار است‌‌؛ قدرتی که مانع از تکرار سناریوهای گذشته، نظیر کودتاهای خیابانی شبیه ۲۸ مرداد می‌شود. امروز دیگر امکان سازماندهی آشوب از طریق اراذل و عناصر وابسته و ایجاد رعب عمومی، راه به جایی نمی‌برد. 
در تحولات اخیر نیز جریان‌های وابسته به صهیونیسم و گروه‌هایی چون منافقین و سلطنت‌طلبان تلاش کردند فضای بی‌ثباتی ایجاد کنند اما ناکام ماندند. جمهوری اسلامی ایران با تکیه بر قدرت بازدارندگی خود، ضربات سنگینی به رژیم‌ صهیونیستی وارد کرد‌‌؛ ضرباتی که موجب شد آنان برای تغییر صحنه، آمریکا را وارد میدان کنند. با این حال، حتی ورود آمریکا نیز نتوانست موازنه را تغییر دهد و در نهایت درخواست آتش‌بس مطرح شد. 
بر این اساس، غرب امروز نه از مسیر تهدید سخت می‌تواند ایران را مرعوب سازد و نه قادر است با عملیات میدانی معادلات را تغییر دهد. ملت ایران بر استقلال خود ایستاده و از هیاهوی قلدرمآبانه هراسی ندارد. تکیه بر همین استقلال و حفظ روحیه مقاومت، تنها مسیر عزت و رستگاری کشور خواهد بود.