قتل برای ۸ میلیارد تومان رمزارز

به گزارش خبرنگار جام‌جم، چهارم آذر سال ۱۴۰۱ مرد میانسالی با نگرانی به اداره پلیس رفت و از ناپدید شدن پسرش خبر داد. او به مأموران گفت: روز گذشته پسرم امیر برای دیدن یکی از دوستانش از خانه خارج شد اما دیگر برنگشت. چند بار با تلفن همراهش تماس گرفتم ولی پاسخ نداد و بعد از مدتی گوشی‌اش خاموش شد. از دیشب تا حالا با دوستان و آشنایان تماس گرفته‌ام اما کسی خبری از او ندارد. نگرانم و از پلیس کمک می‌خواهم. 
با ثبت این گزارش، تحقیقات پلیسی آغاز شد.خانواده امیر درادامه بررسی‌ها گفتند او آخرین بار برای دیدن یکی از دوستانش خانه را ترک کرده اما نامی از فرد مورد نظر نبرده. با این حال، به گفته خانواده احتمال می‌دادند او با مردی به نام سعید قرار داشته که مدتی قبل با امیر آشنا شده و در حوزه کاری با او همکاری می‌کرده است. ردزنی‌های پلیسی نشان داد آخرین تماس‌های امیر با سعید بوده و آن دو در همان روز در شرق تهران قرار ملاقات داشته‌اند. از سوی دیگر، بررسی‌ها حکایت از وجود اختلاف مالی میان این دو بر سر خرید و فروش ارز دیجیتال داشت. کنار هم قرار گرفتن این اطلاعات، فرضیه دخالت سعید در ماجرای ناپدید شدن امیر را تقویت کرد. با هماهنگی قضایی، سعید بازداشت شد اما در بازجویی‌های اولیه هرگونه دخالت در قتل را انکار کرد و با روایت‌های متناقض تلاش داشت مسیر تحقیقات را منحرف کند. با این حال سه روز پس از بازداشت، سرانجام لب به اعتراف گشود. مرد ۴۰ساله در اظهاراتش گفت: مدتی قبل در ارتباط با معاملات ارز دیجیتال با امیر آشنا شدم. در رفت‌وآمدهای کاری متوجه شدم او حدود ۸میلیارد تومان ارز دیجیتال خریداری کرده است. همین موضوع باعث شد وسوسه شوم و تصمیم به سرقت بگیرم. از طرفی بر سر خرید و فروش رمزارز با هم اختلاف داشتیم. او ادامه داد: برای دسترسی به دارایی‌هایش باید رمز کیف پول الکترونیکی‌اش را به‌دست می‌آوردم. به بهانه صحبت درباره اختلافات و خرید ارز دیجیتال با او در شرق تهران قرار گذاشتم. همراه یکی از دوستانم به محل رفتیم. امیر سوار خودرو شد. پیشنهاد دادم برای ادامه صحبت‌ها به ویلای‌مان برویم و او هم قبول کرد. به گفته متهم، در مسیر با تهدید اسلحه، امیر را مجبور به اعلام رمز کیف پول الکترونیکی‌اش کرده و ارزهای دیجیتالش را به‌حساب خود منتقل می‌کنند. 
سعید در ادامه اعترافاتش گفت: اگر او را رها می‌کردیم، راز این سرقت فاش می‌شد و علاوه بر سرقت، به اتهام آدم‌ربایی و حمل سلاح هم بازداشت می‌شدیم. راهی جز کشتن او نداشتیم. با شلیک گلوله امیر را به قتل رساندیم. برای پنهان ماندن جنایت، جسد را در بیابان دفن کردیم و بعد به خانه‌های‌مان برگشتیم. تصور می‌کردیم هیچ ردی از خود باقی نگذاشته‌ایم و هرگز شناسایی نمی‌شویم.  
پس از این اعترافات، همدست او نیز بازداشت شد و پرونده با صدور کیفرخواست به شعبه سیزدهم دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد. 
در جلسه رسیدگی، اولیای دم مقتول خواستار اجرای حکم قصاص شدند. سپس سعید در جایگاه حاضر شد اما این بار اتهام قتل را نپذیرفت و مدعی شد تیراندازی از سوی همدستش انجام شده است. 
پس از او، همدستش (خسرو) در جایگاه قرار گرفت و گفت: من از ماجرای بیت‌کوین‌ها اطلاعی نداشتم و اگر سعید نقشه سرقت را طراحی نمی‌کرد، وارد این ماجرا نمی‌شدم. من امیر را نکشتم. وقتی امیر مقاومت کرد، سعید از ترس شلیک کرد و حالا می‌خواهد با دروغ مرا قاتل معرفی کند. من فقط در دفن جسد با او همکاری کردم و نقش دیگری در جنایت نداشتم. 
با پایان دفاعیات متهمان و بررسی مستندات پرونده، دادگاه سعید را به قصاص نفس و خسرو را به ۲۵سال حبس تعزیری محکوم کرد. این رأی به دیوان‌عالی کشور ارسال شد. قضات دیوان، حکم ۲۵سال زندان خسرو را تأیید کردند اما حکم قصاص سعید را با نقص تحقیقات مواجه دانستند و پرونده را برای رسیدگی مجدد به دادگاه بازگرداندند تا درباره سرنوشت ارزهای دیجیتال و جزئیات انتقال بیت‌کوین‌ها بررسی دقیق‌تری انجام شود. بدین ترتیب پرونده قتلی که با وسوسه ۸میلیارد تومان ارز دیجیتال آغاز شده بود، همچنان در مسیر رسیدگی قضایی قرار دارد و سرنوشت نهایی متهم اصلی در انتظار تصمیم دوباره دادگاه است. بدین ترتیب سعید برای دومین بار پای میز محاکمه ایستاد و با رد اتهام قتل و سرقت گفت: بعد از این ماجرا نتوانستیم از گوشی امیر سرقت کنیم. به همین خاطر آن را دور انداختیم. خسرو مرتکب قتل شد و من شلیک نکردم و اعترافات قبلی خود را قبول ندارم. 
پس از دفاعیات متهم قضات برای تصمیم‌گیری وارد شور شدند.