ترافیک جاسوس های دوجانبه

تا پیش از ساخت دیوار برلین به خدمت گرفتن جاسوس ها در دو سوی خط جداکننده آلمان شرقی و آلمان غربی و دستیابی به اطلاعاتی که این جاسوسی ها جمع آوری می کردند به نسبت ساده بود.آنچنان که اول می گوید هنوز سال 1955 به پایان رسیده بود که BND نزدیک به 5هزار تبعه آلمان شرقی را به خدمت گرفته بود که اکثر آنها از افسران پیشین ارتش منحل شده آلمان نازی بودند. اگرچه شرایط با احداث دیوار برلین دشوارتر شد اما با توجه به این که شبکه اصلی برای جاسوسی قبل از ساخت دیوار شکل گرفته بود روند ارسال اطلاعات از آلمان شرقی به آلمان غربی با ایجاد دیوار برلین متوقف نشد.با تکمیل دیوار برلین BND علاوه بر استفاده از اطلاعات ارسالی توسط جاسوسان خود در غرب روی اطلاعاتی که گردشگران خارجی که از آلمان شرقی دیدار به عمل می آوردند ، جمع آوری می کردند نیز متمرکز شد. این در حالی بود که در بخش غربی دیوار برلین هم تعداد کسانی که نسبت به کمونیست های آلمان شرقی احساس نزدیکی و قرابت می کردند کم نبودند. با وجود آن که به لحاظ کمی تعداد جاسوس های آلمان غربی در شرق کمونیست نزدیک به 4هزار تن بیشتر از جاسوس های آلمان شرقی در غرب کاپیتالیست بود لیکن در بازی جاسوسی بین دو آلمان ، شرقی ها همیشه موفق تر بود.به عنوان مثال دستگاه اطلاعاتی آلمان غربی هیچ گاه موفق نشد کسی را در رده های ارشد مدیریتی در آلمان کمونیست به خدمت بگیرد در حالی که دفاتر دولتی در بن مملو از جاسوس های آلمان شرقی بودند. یکی از مشهورترین این جاسوس ها گاستر گیلائوم بود که به مقام دستیاری ویلی براندت ، از صدراعظم های پیشین آلمان غربی نیز رسید. همکاری او با دستگاه اطلاعات آلمان شرقی در سال 1974 رو شد که کناره گیری او را به دنبال داشت .آنچه توجه ویژه واگنر و اول را در ضمن جستجویشان در اسناد از طبقه بندی خارج شده ، برانگیخت گستره رسوخ جاسوسی در زندگی روزمره اتباع دو آلمان در دوران جنگ سرد بود. خصوصا آن که اکثر جاسوسانی که دستگاه های اطلاعاتی دوسوی دیوار برلین به خدمت گرفته بودند نه جاسوس های کارکشته و حرفه ای که مردم عادی کوچه و خیابان بودند.
از دانشجویان گرفته تا زنان خانه دار در سوی دیوار برلین از سوی نهادهای اطلاعاتی به خدمت گرفته شده بودند تا به مهره هایی در شطرنج رقابت بین برلین و بن تبدیل شوند. مسابقه ای که با فروپاشی دیوار برلین به نقطه پایانی خود رسید.