حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
چین گورستان زباله های قابل بازیافت بریتانیا
در حالی که بریتانیایی ها کم کم عادت می کنند زباله های خود را بازیافت کنند، کارشناسان می گویند که میزان مواد قابل بازیافت که به کشورهای خارجی ، از جمله چین، هند و اندونزی فرستاده می شوند
به گزارش شبکه BBC ، هفته نامه ساندی تایمز اخیرا در گزارشی نوشته است بخش بزرگی از زباله های خانوارهای بریتانیایی در کشورهای خارجی بازیافت نمی شوند بلکه در کشورهای جهان سوم دفن می شوند.
اما گردانندگان صنعت بازیافت بریتانیا تاکید می کنند، بخش عمده زباله های صادر شده مورد استفاده قرار می گیرند و تاثیرات محیط زیستی آنها از نزدیک تحت نظر است.
به نوشته ساندی تایمز ناظران ضمن قانونی دانستن تجارت مواد بازیافتی ابراز نگرانی کرده اند که بسیاری از زباله های صادراتی « فهرست سبز» به درستی تفکیک نمی شوند یا از یک جنس واحد تشکیل نشده اند که به آسانی قابل بازیافت باشند.
به نوشته ساندی تایمز در حالی که آمار و ارقام رسمی صادرات زباله های بازیافتی شهرداری های انگلستان و ولز با آنچه که واقعا صادر می شوند تناقضی ندارد اما بخش بزرگی از زباله ها به جای بازیافت در کشورهای در حال توسعه بدون سر و صدا سوزانده شده، در گورستان های زباله دفن شده یا در خیابان ها پراکنده می شوند.
یک استاد ارشد دانشگاه چینی، دولت بریتانیا را متهم کرده است که از کشورش به عنوان یک سطل زباله بزرگ، محلی برای صادر کردن آلاینده ها و در عین حال کسب درآمد از آن استفاده می کند.
در بریتانیا از مردم خواسته شده زباله های خود را تفکیک کنند اما برخی از زباله های بریتانیا تقریبا هیچ خواهانی ندارند ، مانند بسته بندی ساندویچ، ظرف ماست یا ظروف پلاستیکی؛ اما همین اقلام در بازارهای جهانی داد و ستد می شوند.
پرفسور کریس کاگینز، مدیر یکی از سازمان های مشاوره ای در زمینه زباله، به ساندی تایمز گفت: در بریتانیا زباله ظروف مواد غذایی، اغلب باید راهی گورستان زباله شود (زیرا قابل استفاده نیستند) بنابراین آنها را به خارج صادر می کنند. این که این کار قانونی است یا برای آن بازاری وجود دارد، بحث جداگانه ای است.
ساندی تایمز می نویسد برخی از محموله های زباله که به خارج فرستاده می شوند زباله های تفکیک نشده هستند. اداره محیط زیست بریتانیا شرکت های مسوول ارسال این گونه زباله ها را تحت پیگرد قانونی قرار داده است اما گفته می شود که ابعاد معضل آلودگی زباله های صادراتی بسیار گسترده است.
بریتانیا زباله های قابل بازیافت خود را از جمله به هنگ کنگ صادر می کند و این زباله ها معمولا از هنگ کنگ راهی چین می شوند. در چین مواد بازیافتی تفکیک می شود. یکی از نواحی چین که به مرکز این زباله ها تبدیل شده روستای مای در کنار رودخانه پرل است.
مای یک زمان روستایی کوچک بود اما اکنون به شهری صنعتی تبدیل شده؛ صنعت زباله قابل بازیافت. در کارخانه های بتنی کوچکی که در این منطقه ساخته شده کاغذها از زباله ها تفکیک شده و پلاستیک برای بازیافت به قطعات کوچک تبدیل می شوند.
خشم ساکنان شهر نانهای از آلودگی محیط زیست باعث شد تا دولت چین چنین دستوری را صادر کند.
کارگران مهاجر در مای برای یک روز کار تفکیک زباله نزدیک چهار دلار دستمزد دریافت می کنند. کیسه های نایلونی فروشگاه های زنجیره ای بریتانیا در خیابان ها پراکنده است و نهرهای مای با پلاستیک و کاغذهای کثیف مسدود شده اند.
گزارشگر ساندی تایمز از چین می نویسد زباله هایی که از بریتانیا وارد این کشور می شود به ندرت تفکیک شده اند در حالی که قانون بریتانیا می گوید که این زباله ها باید کاملا تفکیک شده باشد.
به نوشته این هفته نامه ساکنان روستای مای شکایت داشته اند که صنعت بازیافت تاثیر مخربی بر محیط زیست این منطقه داشته است.
آنها می گویند ، همه چیز در این روستا آلوده شده در حالی که تا چند سال پیش آب نهرها و مزارع پاک بوده اند ، اکنون آب کثیف و مملو از زباله و آلاینده های شیمیایی است. زمین ها هم قابل کشت نیستند زیرا مزارع از پلاستیک و زباله پوشیده شده اند.
سازمان های بریتانیایی فعال در عرصه صنعت بازیافت زباله می گویند چین به مواد خام قابل بازیافت نیاز زیادی دارد اما به نوشته ساندی تایمز هزینه آن برای محیط زیست چین خشم بسیاری از مردم را برانگیخته است.
گفت و گو
