سفر آقای دکتر احمدی نژاد به نیویورک ، یک دستاورد بزرگ جانبی نیز داشت و آن به چالش کشیده شدن و فروریختن نقاب از چهره فریب و اسطوره ای نظام رسانه ای و خبری جهان غرب بود.
کد خبر: ۱۴۷۳۶۵
نظام رسانه ای غرب و بالاخص ایالات متحده امریکا همواره تلاش دارد تا چهره ای آزادیخواه و کاملا باز و موافق آزادی افکار و بیان از خود به نمایش بگذارد. نظامی که در آن هر کس آزاد است تا افکار خود را حتی اگر با مبانی و اصول جهان متمدن فاصله زیادی داشته باشد، آزادانه مطرح کند و افکار عمومی در خصوص آن به قضاوت بنشیند.
اما مسافرت چند روزه رئیس جمهور کشورمان به قلب آزادیخواهی و دموکراسی و حقوق بشر نشان داد که سلطه رسانه ای جهان تا چه اندازه هاضمه ای ضعیف و شکننده دارد.
نظامی که اجازه نمی دهد تا یک رئیس کشور که نمایندگی یک ملت را بر دوش دارد، آزادانه سخنان خود را با چند رسانه غربی و در یک دانشگاه امریکایی مطرح کند و افکارعمومی امریکا قادر باشد که آزادانه و بدون فضاسازی ها و تهمتها و جوسازی های شدید رسانه ای ، سخنان او را بشنود و خود از نزدیک آن را تجزیه و تحلیل نماید.
تقریبا هیچ کدام از مصاحبه ها و سخنرانی های آقای احمدی نژاد به طور مستقیم و بدون تغییر و فضاسازی های جانبی از رسانه ها و شبکه های تصویری امریکا پخش نشد و همه آنها با انجام اظهارنظرهای خبرنگاران و سیاستمداران امریکایی که در کنار تصویر آقای احمدی نژاد، مشغول وارد نمودن اتهام بودند، پخش شد.
اوج این واهمه رسانه های غربی برای عدم تاثیرگذاری احتمالی آقای رئیس جمهور بر افکار عمومی امریکاییان ، سخنرانی در دانشگاه کلمبیا بود که رئیس دانشگاه در سخنرانی طولانی خود پیش از سخنرانی رئیس جمهور، بدترین توهین ها را به شخص ایشان و ملت بزرگ ایران وارد کرد تا تاثیرات احتمالی سخنان آقای احمدی نژاد را خنثی نماید اما آقای احمدی نژاد با اعتماد به نفسی قابل ستایش یک تنه به مقابله با نظام پوشالی رسانه ای غرب رفت.
رسانه های غرب چنان از مسافرت احمدی نژاد به هراس و تکاپو افتادند تا مبادا کاخ شیشه ای نازک ساخته شده برای افکار عمومی مردم امریکا، کوچکترین ترکی برندارد.
سفر آقای احمدی نژاد یک بار دیگر این واقعیت را به تصویر کشید که آزادی بیان در غرب تا مرزی قابل قبول است که افکارسازی مردم توسط سلطه قوی و شدید رسانه ای غرب ، کوچکترین آسیبی نبیند.
مردم در آن دیار آزاد هستند تا هرآنچه نظام سلطه خبری برای آنها تدارک دیده است ، باور نمایند و هیچ عامل خارجی حق ندارد تا این نظام را به اختیار خود برهم زند و کنترل امور را از دست اندرکاران خارج نماید.