دکتر یزدان پناه ادامه داد: در صورتی که عقد تفاهم نامه یا قرارداد فیمابین دانشگاه داخلی و خارجی منتهی به ارایه مدرک خارجی به دانشآموختگان باشد، مدرک مربوط باید توسط اداره کل امور دانش آموختگان ارزشیابی شود.
وی افزود: اگر دوره مشترک به صورت 2+2 باشد، به گونهای که دو سال از تحصیل در داخل و دو سال بعدی در خارج از کشور برگزار و در نهایت دو مدرک از سوی دانشگاه داخلی و خارجی صادر شود، در این حالت اداره کل امور دانش آموختگان در فرایند ارزشیابی داخل نمیشود، چرا که مدرک صادره از دانشگاه داخلی در داخل کشور و مدرک صادره از دانشگاه خارجی در خارج از کشور اعتبار خواهد داشت و نیازی به ارزشیابی ندارد.
به گفته وی در نوع دیگر برگزاری دورههای مشترک اگرچه بخشی از دوره در داخل و بخشی در خارج کشور برگزار میشود ولی مدرک در نهایت از سوی دانشگاه خارجی ارایه میشود که در این حالت دانشگاه خارجی مربوطه باید از نظر وزارت علوم دارای اعتبار باشد تا مدارک آن مورد ارزشیابی قرار بگیرد.
دکتر یزدان پناه ادامه داد: در این شرایط اگر چه دانشگاه داخلی ممکن است مجوز اجرای دوره مشترک را از شورای گسترش وزارت علوم اخذ کرده باشد، با این حال چنانچه مراتب به اداره کل امور دانش آموختگان منعکس نشده باشد، دانشآموخته در زمان ارزشیابی مدرک خود با مشکل روبرو میشود، چرا که طول تحصیل وی در دانشگاه خارجی محدود بوده و مدرک وی ممکن است غیرحضوری یا نیمه حضوری ارزشیابی گردد. این بدان علت است که دانشگاه داخلی ویژگیهای دوره را به اداره کل امور دانشآموختگان اطلاع نداده است. درصورت عدم اطلاع رسانی مناسب، بررسی مسئله نیازمند یک فرایند طولانی خواهد بود. بنابراین از دانشگاهها درخواست میشود تا اینگونه موارد را به اداره کل امور دانش آموختگان اطلاع دهند.
دکتر یزدان پناه در خاتمه تاکید کرد: دانشگاهها پیش از عقد قرارداد و تفاهم نامه با دانشگاههای خارجی اعتبار آنرا از اداره کل امور دانش آموختگان استعلام کنند تا در آینده دچار مشکلی نشوند.