همراه با نوجوانان در دنیای «خط خطی»

: نوجوانی ما همزمان بود با دوره ای که تلویزیون بعد از پیروزی انقلاب به دنبال محتواهای جدید برنامه سازی بود.

کد خبر: ۱۴۵۴۴۳

دوره ای که مسوولان تلاش می کردند نوجوانان را با مفاهیم انسانی بیشتر آشنا کنند تا از این طریق آنها را با انگیزه های انقلاب مواجه کنند. در این مسیر برنامه سازان بیشتر به ساخت سریال های نمایشی روی آوردند، چراکه بچه های پیش از انقلاب بیشتر با آثار نمایشی تغذیه می شدند. سریال هایی چون تارزان ، سوپرمن ، شزم و... که بیشتر خارجی بودند و برای سرگرمی تدارک دیده شده بودند. به تدریج جای این سریال ها را آثاری چون "نان آوران" پر کرد که نگاهی عمیق به "کودکان کار" داشت و چنان زندگی سخت آنها را به تصویر کشیده بود که اکنون پس از گذشت سالیان سال تصاویر آن سریال که جمعه ها از شبکه یک سیما پخش می شد در ذهن ما ماندگار شده است . به تدریج سریال های دیگری هم ساخته شد که یکی از آنها درباره کودکان و نوجوانانی بود که در حاشیه راه آهن زندگی می کردند و هر روز با سختی ها و آسیبهای فراوانی دست به گریبان بودند. آنچه بیشتر از آن سالها به یاد ما مانده است سختی هایی بود که هم سن و سالهای ما با آن مواجه بودند و برنامه سازان انقلابی سعی می کردند کودکان دیگر را با آنها آشنا کنند. زمان گذشت ، جنگ تمام شد و انقلاب راه خود را پیدا کرد و تثبیت شد و کم کم مسوولان و برنامه سازان به این فکر افتادند که برنامه های دیگری را هم برای جوانان تدارک ببینند و شاید در همین تصمیم گیری ها بود که برنامه "نیمرخ" متولد شد. برنامه ای مجری محور که سعی می کرد راه درست زندگی را به بچه ها بیاموزد. این برنامه هرچند توانست سالها به موفقیت خود ادامه دهد، اما به دلیل متکلم وحده بودن مجری اندک اندک از جذابیت آن کاسته شد.نوجوانان در کنار دیگر اعضای خانواده از رسانه های دیگر بهره مند شدند و خواسته های آنها تغییرکرد و با این دستورالعمل روان شناسان مواجهه بیشتری پیدا کردند که می گفتند "نوجوانان از نصیحت بزرگترها گریزانند و حرف همسن و سالهای خود را بیشتر می پذیرند." و شاید به همین دلیل بود که مسوولان تلویزیون اجازه ورود مجری نوجوان و حتی کودک را به رسانه دادند تا راهی دیگر را بیازمایند هرچند آنها به این نکته نیز واقف بودند که نوجوانان و کودکان حرف گروه همسن خود را جدی نمی گیرند و آن را بیشتر یک شوخی تلقی می کنند و باز هم شاید به همین دلیل بود که مجری کودک و نوجوان را در کنار یک مجری بزرگسال قرار دادند و گروهی دیگر از برنامه سازان هم برای رهایی از دشواری های کار با کودک ، عروسک را جایگزین موجود زنده کردند در یکی ، دو سال اخیر عموپورنگ و امیرمحمد به زوجی موفق در این گونه برنامه سازی تبدیل شدند همان گونه که گفتیم برنامه "نیمرخ" سالها توانست در اوج برنامه های نوجوانان بماند تا این که ستاره اش افول کرد اما برنامه سازان تلویزیون که طعم موفقیت یک برنامه مجری محور که در استودیو ضبط می شد را چشیده بودند به دنبال ساختاری جدید برای این نوع برنامه رفتند. البته آنها در این شرایط با توجه به نوع نگاه متفاوت و عمیق نوجوانان به مقوله رسانه ، پذیزفتند که باید از نصیحت یک طرفه تا جایی که امکان دارد پرهیز کنند.اکنون اگر بیننده برنامه نوجوانان شبکه یک سیما باشید برنامه ای خواهید دیدکه نامی غیرمتعارف دارد. "خط خطی" با نام و گرافیک تیتراژی که برای خود انتخاب کرده است برای چند لحظه ای شما را پای گیرنده نگه می دارد و زمانی که برای انجام کارهای روزانه از پای تلویزیون بلند می شوید و این رسانه پرطرفدار را به کودک یا نوجوان خود واگذار می کنید حتما برای یک یا چندین بار هم که شده برمی گردید تا ببینید کودک شما به چه چیز از ته دل می خندد و آن وقت است که متوجه می شوید چند نوجوان همسن و سال فرزندی که در خانه دارید در نقشهای مختلف به اجرای کارها و افکاری می پردازند که بیشتر نوجوانان با آنها مواجه هستند. از موضوعات همه گیری چون اینترنت ، مد لباس ، علاقه به فوتبال و بازیهای رایانه ای گرفته تا اضطراب های بیهوده ، غیبت ، تقلید، تک فرزندی ، تبعیض بین کودکان و صدها موضوع دیگر که از صبح تاشب در ذهن نوجوانان رژه می روند. "خط خطی" اصلا قصد نصیحت کردن ندارد فقط یک آینه است که بدون حضور یک مجری یا یک آدم بزرگ مقابل نوجوانان قرار می گیرد تا آنها برای دقایقی هم که شده خود و اطرافیانشان را با دقت ببینند و متوجه شوند که چه خوب است چه بد. جالب اینجاست که اکثر این نمایش های کوتاه متنی طنز دارند که برای کودکان و نوجوانان جذاب هستند و چون برای آنها لحظات شادی را فراهم می کنند از حافظه آنها دیرتر بیرون می روند.
"خط خطی" در مسیر خود موفق پیش می رود و البته در این راه بزرگترها هم باید مشارکت بیشتری داشته باشند و برنامه های مفید و جذاب را شناسایی کرده و تماشای آنها را غیرمستقیم به فرزندان خود توصیه کنند.