یک برنامه مناسبتی متفاوت ببینید

تلویزیون به خاطر خصوصیت ذاتی اش به همه گونه های تصویری نیاز دارد؛ از فیلم و سریال و مستند و کلیپ و خبر گرفته تا گزارش و گفتگو و هر چیز دیگری که بشود

کد خبر: ۱۴۱۰۳۷

آن را در قالب تصویر ارائه کرد همه و همه جزو لاینفک آنتن پخش تلویزیون محسوب می شوند.
در این میان برنامه های خاص مناسبتی نیز به خاطر این که بخش عمده ای از وقت آنتن شبکه های مختلف را پر می کنند از جایگاه ویژه ای برخوردار هستند و به دلیل این که معمولا مهمترین اتفاقات تاریخی ، حماسی و مذهبی سال را به تصویر می کشند بالطبع از حساسیت های فوق العاده ای هم برخوردار هستند.
این برنامه ها بسته به زمان و شبکه در شکل های مختلفی مثل تله فیلم ، تله تئاتر، سریال ، گفتگو و نماآهنگ پخش می شوند. مقربان کبریایی عنوان یک مجموعه مناسبتی مذهبی است که از شبکه سیمای قرآن در حال پخش است.
ویژگی عمده این برنامه این است که تلاش کرده در حد مقدورات کلیشه های رایج را بشکند و یک برنامه «گفتگو محور» را با استفاده از بخشهای نمایشی تا حد قابل اعتنایی غنا بخشد. معلوم است که سازندگان آن تلاش کرده اند برای گریز از ارائه برنامه ای با قواعد مرسوم که همه کلیشه ها را رعایت می کند به نوعی جذابیت تصویری را هم در آن لحاظ کنند و به این دلیل بخش نمایشی کار را که در واقع تکمیل کننده بخش اول است اضافه کنند.
در مجموعه «مقربان کبریایی» برخلاف بسیاری از آثار مناسبتی دیگری که در این زمینه ساخته می شوند سعی شده از تکلف معمول این گونه برنامه ها دوری شود و در عوض تا حد ممکن به روحیات مخاطب نزدیک شود. یکی از هوشمندی هایی که سازندگان این مجموعه به کار برده اند این است که در بخش صحبت های کارشناس او را در یک کلاس درس یا جای خشک و رسمی مثل آن نمی بینیم بلکه صحبتهای کارشناس را که آمیخته با بخش نمایشی برنامه هم است در یک فضای آزاد و دوستانه مثل محوطه پارک می بینیم. این تلاش که به بخشهای نمایشی برنامه پیوند می خورد هم ادامه دارد.
یعنی نحوه ورود به بخش نمایش هم با همین ملاحظه نگری ها همراه است و هیچ ترفند خارق العاده ای که باعث شگفتی مخاطب شود وجود ندارد. البته معنی این حرف این نیست که در این برنامه نمایشی با المان های خاص یک تله تئاتر تلویزیونی می بینید، اگر چه تلاش شده این اتفاق بیفتد ولی پیداست که پاره ای محدودیت ها دست سازندگان را برای ارائه یک اثر فاخر بسته است. شاید بشود گفت بزرگترین ویژگی برنامه موفقی مثل مقربان کبریایی «تلفیق صحیح» و «سادگی» اجرای آن است که آن را از دیگر برنامه هایی در این سطح متمایز می کند.
این که در یک برنامه گفتگو از آیتمهای دیگری هم استفاده شود، البته چیز تازه ای نیست اما این که در یک برنامه ساده تلویزیونی و با حداقل امکانات بشود مخاطب مشتاق را با کار درگیر کرد کار بزرگی است.
اندازه موفقیت این برنامه وقتی مشخص می شود که بدانیم این برنامه تا چه اندازه با برنامه های دیگری که در شبکه های دیگر و با موضوعات دیگر ساخته می شوند، متفاوت است.
اساسا نوع سوژه های این برنامه به گونه ای است که خود به خود به برنامه وجهه می دهد و آن را سنگین می کند. بنابراین نمی شود با شیوه های معمول ایجاد جذابیت - که در غالب برنامه های تلویزیونی به راحتی از آن بهره می برند- مخاطب را به سوی خود جلب کرد.
بلکه تنها این نگاه سازندگان و البته «بن مایه » خود سوژه های این برنامه است که مخاطب را راغب می کند آن را پیگیری کنند.
بیشتر برنامه هایی که با رویکرد مناسبتی ساخته می شوند زمانی با اقبال روبه رو می شوند که در آنها نوآوری اتفاق افتاده باشد. همیشه این نوآوری های برنامه سازان است که باعث می شود مخاطب گریزپای تلویزیون به آن روی خوش نشان دهد. وقت آن است که در همه برنامه ها، حتی برنامه های مناسبتی هم نوآوری داشته باشیم.