امریکا و بحران های اجتماعی

هفته گذشته روزنامه نیویورک تایمز مقاله ای در خصوص میزان طلاقها و وضعیت تاهل در امریکا به چاپ رسانده بود که قابل بررسی و تعمق است.

کد خبر: ۱۲۴۹۳۸

براساس این آمار ، تعداد زنانی که از همسران خود جدا شده و به تنهایی زندگی می کنند، بیش از 51 درصد از جمعیت 117 میلیونی زنان بالای 15 سال امریکا را شامل می شوند. این آمار بیانگر برخی از واقعیت های درونی جامعه امریکاست که بخشی از آن معلول مشکلات اقتصادی و بخش دیگر آن به مشکلات اجتماعی و همچنین اقتصادمحوری در جامعه سرمایه داری امریکا مربوط می شود ، اگر چه جامعه امریکایی مذهبی تر از جامعه اروپایی است ؛ اما نوع برخورد جامعه سرمایه داری با شهروندان امریکایی زندگی را آنچنان بر آنان سخت گرفته است که کانون خانواده از هم پاشیده شده و زن و مرد باید به گونه ای کار کنند که بتوانند زندگی در حد متعارف و معمولی خود را در امریکا تامین کنند.
شاید همه ما ، من ، شما و بسیاری که از نزدیک با جوامع غربی آشنایی ندارند ، بر این باور باشیم که حقوق زنان در کشورهایی نقض می شود که عمدتا در رده کشورهای عقب افتاده یا در حال توسعه هستند که البته بخشی از آن قابل انکار نیست. اما حقیقت امر این گونه نیست که زنان در غرب به همه حقوق انسانی و مادی خود دست یافته اند. خانواده به عنوان یکی از کانون های مهم اتکا برای زنان قابل انکار نیست ؛ اما این حق قانونی به طور ناخواسته براساس تئوری جهان سرمایه داری از آنان سلب شده و میلیون ها زن در امریکا بدون آینده ای روشن در دنیای تجرد زندگی می کنند و از کانون گرم خانواده و محبت همسر و فرزندان بی بهره اند.
در امریکا و بسیاری از کشورهای غربی میزان پرداختی در شرایط کار مساوی برای زنان حدود 15 تا 20 درصد کمتر است که این امر به نوبه خود اجحاف در حق زنان است. بگذریم ، برویم بر سر موضوع اصلی بحث. در آمار منتشر شده اعلام شده است که تنها 30 درصد زنان سیاه پوست از نعمت تشکیل خانواده برخوردار هستند و 70 درصد از این نعمت بی بهره اند که یکی از علل آن وجود مشکلات اقتصادی و بیکاری در جوامع سیاه پوست نشین و فقیر امریکاست.
طبق آمارهای ارائه شده در حدود 30 درصد از مردم امریکا زیر خط فقر زندگی می کنند و 47 میلیون نفر از جمعیت 300 میلیونی امریکا از خدمات پزشکی محروم هستند و به اصطلاح خودمان ، دفترچه بهداشت و خدمات درمانی ندارند. البته بخشی از این مشکلات معلول گذر جوامع سنتی به مدرنیته است که در آن انسان ها فراموش شده اند و به جای این که پول و سرمایه در خدمت بشریت باشد ، انسان ها در خدمت پول قرار گرفته اند.