دریاچه های متان مایع در سطح تیتان ، قمر زحل

دانشمندان دلایل قطعی و روشنی بر وجود دریاچه های حاوی متان مایع بر تیتان ، قمر زحل گزارش کردند.

کد خبر: ۱۲۴۶۷۲

تصویر راداری جدیدی که فضاپیمای کاسینی فرستاده است ، مناطق وسیعی از متان مایع بر سطح تیتان را نشان می دهد.نواحی تاریک به دلیل بازتاب کم راداری و شکل شبیه به دریاچه ، به عنوان دریاچه شناسایی شده اند. این نواحی ، سطحی صاف و هموار دارند که بسیار شبیه به سطوح مایعات ، سنگها و یخ هستند. بیش از 75 ناحیه تاریک ، یا دریاچه ، در تصاویر شناسایی شده است که قطری برابر 3 تا بیش از 70 کیلومتر دارند.
برخی از دریاچه ها به نظر می رسد خشک شده اند و برخی دیگر لبریز از مایع اند. دریاچه هایی که بخشهای خشک شده دارند ، ممکن است هیچ گاه پر نشده باشند یا زمانی پر بوده اند و بخشی از مایع آنها تبخیر شده باشد. دریاچه های خشک ، لبه ها و دیواره هایی با میزان بازتاب راداری مشابه سطوح اطراف خود دارند که نشان می دهد خشک هستند.
حدود 15 دریاچه به نظر می رسد کاملا پر هستند و هیچ نشانه ای از فرسایش در آنها دیده نمی شود. این نواحی تاریک مشابه دریاچه های زمینی هستند که با گودال های برخوردی یا نواحی آتشفشانی محدود شده اند. شکل لانه مانند این دریاچه ها و محدودیت اندازه آنها نشان می دهد احتمالا حاصل یک برخورد هستند. احتمال داشتن منشائ آتشفشانی نیز به دلیل شکل آنها وجود دارد.
بنابر خصوصیات دریاچه ها ، دانشمندان حدس می زنند این نواحی تاریک ، دریاچه هایی حاوی مایع هستند ؛ اما این امکان نیز وجود دارد که بسترهای خشکی باشند که رنگ تیره آنها به دلیل ته نشست مایع کم چگالی است که در گذشته در آنها جریان داشته است.
البته فقدان هرگونه طرح مواجی که حاصل از جریان باد باشد ، در این بسترهای تیره ، احتمال فرضیه دوم را بسیار کم می کند.این دریاچه های نیمکره شمالی تیتان بهترین مدرک بر وجود چرخه آب فعالی در جو و سطح تیتان هستند ؛ حتی چرخه مایعی چگال تر از آب. در این چرخه دریاچه ها با بارش متان یا لایه های زیرسطح اشباع شده از متان ، پر می شوند.
در گردش 29ساله فصلهای تیتان ، طی گردش زحل به دور خورشید ، دریاچه ها باید تغییر اندازه بدهند. در نیمکره زمستانی ، این دریاچه ها با بارش دائم متان گسترش می یابند و در نیمکره تابستانی تبخیر و خشک می شوند.