سرنوشت دست‌نوشته‌های داریوش اسدزاده چه شد؟

افشین اسدزاده فرزند زنده یاد داریوش اسدزاده در گفت‌وگو با صبا درباره سرنوشت دستنوشته‌های به جا مانده از پدرش و این‌که امکان چاپ آنها فراهم است یا خیر، گفت: پدرم در تالیفاتش به دنبال ثبت و روایت تاریخی بود به همین دلیل آنچه از دستنوشته‌هایش به جا مانده متون تخصصی محسوب می‌شود که من نمی‌توانم آنها را تکمیل یا ساماندهی کنم.
وی افزود: همچنین اگر قرار باشد کسی دیگر این نوشته‌ها را بررسی و کامل کند باید فردی باشد که به اندازه پدرم به تاریخ تسلط داشته باشد زیرا او فردی بود که اگر کسی سوال تاریخی داشت از وی می‌پرسید. همچنین باید فردی دنبال این کار را بگیرد که در کنار اطلاعات تاریخی اندازه زنده‌یاد اسدزاده صداقت داشته باشد زیرا پدرم به‌دقت به جزئیات می‌پرداخت و قلم محتاطی داشت؛ محتاط بدین معنا که مراقب روایت درست، صادقانه و منصفانه تاریخ بود.
پسر زنده‌یاد داریوش اسدزاده با اشاره به این‌که شاید این دست نوشته‌ها برای همیشه منتشرنشده باقی بمانند، عنوان کرد: ممکن است قسمت این باشد که این دستنوشته‌ها ناتمام باقی بمانند و پدرم بخشی از خاطرات را با خودش به یادگار ببرد.
اسدزاده در پایان خبر داد: البته پس از درگذشت پدرم همه کتابخانه شخصی و بخشی از دستنوشته‌هایش را تقدیم موزه تئاتر کردیم.
داریوش اسدزاده بازیگر پیشکسوت که چندی پیش درگذشت در کنار کار هنری همواره به پژوهش‌های تاریخی در زمینه فرهنگ و تهران می‌پرداخت و بخشی از تلاش وی در قالب کتاب‌هایی چون «تماشاخانه تهران به روایت داریوش اسدزاده»، «خاطرات طهران»، «لاله‌زار و خاطرات» و… منتشر شده است.
وی هنگام فوت در حال پژوهش و نگارش بود که این بخش کار وی ناتمام ماند.