توقف فیلمها در مرحله نمایش

: غلامرضا رمضانی در طول امسال درگیر ساخت 2 فیلم سینمایی بود. یکی از این فیلمها «قفل ساز» نام دارد که امسال در بخش مسابقه جشنواره فیلم فجر حضور دارد و دیگری «سبز کوچک» از تولیدات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است.

کد خبر: ۱۲۳۱۱۷

رمضانی 2 سال پیش فیلم «حیات » را در جشنواره فیلم فجر داشت که هنوز اکران نشده است. این کارگردان علاوه بر فیلمهای ذکر شده فیلمهای عبور از تله ، چرخ و بازی را نیز در پرونده کاری خود دارد که در این میان فقط فیلم «عبور از تله» تاکنون توانسته اکران عمومی بگیرد. فیلم «قفل ساز» درباره شخصی به نام قاسم است که در کمال ناباوری دستگیر و روانه بازداشتگاه می شود.
محمد ، پسر نوجوان قاسم در دستگیری پدر بی تقصیر نیست. خواهر محمد و خانواده ، او را تحت فشار قرار می دهند تا پدرش را آزاد کند و محمد که بر سر دوراهی مانده در عین حال باید وظایف پدرش را نیز انجام دهد.
حضور «قفل ساز» در جشنواره ، انگیزه ای شد برای گپ کوتاهی با رمضانی :

قفل ساز را برای شرکت در جشنواره فیلمهای کودکان که سال آینده در همدان برگزار می شود ، کارگردانی کردید یا برای حضور در جشنواره فیلم فجر؛
هیچ وقت با این انگیزه که فیلم در کدام جشنواره به نمایش درآید ، ساخت اثری را آغاز نمی کنم اما معتقدم جشنواره ها مکان خوبی برای دیده شدن فیلمها هستند ، بخصوص فیلمهای کودکان و نوجوانان که در شرایط فعلی اصلا مجال دیده شدن و اکران ندارند.

پس با دغدغه اکران شدن فیلم آن را کارگردانی نمی کنید؛
هیچ کارگردانی را پیدا نمی کنید که دغدغه اکران فیلم یا فیلمهایش را نداشته باشد اما واقعیت این است که ما نمی توانیم کاری در این زمینه انجام دهیم.

به نظر شما چرا فیلمهایی مثل «حیات» نمی توانند در سینماها اکران شوند؛
نباید این نکته را نادیده گرفت که سینما نوعی تجارت است و بخش اقتصادی آن خیلی مهم است. با توجه به این نکته مسلم است که سینمادار فیلمی را اکران می کند که بازگشت سرمایه او را تضمین کند. فیلمی مانند «حیات» مسلما مخاطبان خاص خود را دارد اما فیلمی نیست که مثلا بالای 500 میلیون تومان بفروشد. فیلمهایی مانند «حیات» نیازمند حمایت دولتی هستند اما در طول این سالها متوجه شده ایم فقط شعار می دهند. فیلمی ساخته می شود و زمانی که به مرحله نمایش می رسد ، با سلیقه های مختلف مواجه می شود و سالها در نوبت اکران می ماند. زمانی که فیلم «حیات» در جشنواره فیلم رشد، بهترین فیلم شناخته شد ، مسوولان جشنواره اعلام کردند این فیلم را با بهترین شرایط تبلیغاتی اکران می کنند اما بعد از گذشت 2سال هنوز هیچ اتفاقی رخ نداده است.

شما فیلم می سازید بدون این که اکران شود بنابراین با نظر مخاطب مواجه نمی شوید ، این مساله بر کار شما چه تاثیری دارد؛
دغدغه من سینمای کودک است. فیلمی که من می سازم با فیلمی که کارگردان های دیگر با توجه به گیشه می سازند ، فرق دارد. شرایط اکران کاملا عوض شده است تا یکی دو سال پیش فروش متوسط فیلمها راضی کننده بود اما اکنون اگر فیلمی می خواهد به نمایش درآید ، باید فروشی بالای 500 میلیون تومان داشته باشد.
شما کدام فیلم را به جز کلاه قرمزی در ژانر سینمای کودک سراغ دارید که فروش بالایی داشته باشد؛

چرا در همین ژانر فیلمی تولید نمی شود که بتواند مخاطبان زیادی را جلب و فروش خود را تضمین کند؛
ذائقه تماشاچی نباید تنها ملاک ساخت فیلم باشد ، چون اگر فقط به این نکته توجه شود ، شاید دیگر لازم نباشد در کشور ما فیلم تولید شود ، می توان برخی فیلمهای قبل از انقلاب را اکران کرد و میلیون ها تومان سود برد. از طرف دیگر واقعیت این است که تولید فیلم خوب و بدیع نیازمند سرمایه است اما تهیه کنندگان سینما تمایل دارند فیلم ارزان بسازند و به فروش خوبی هم دست پیدا کنند. وقتی قرار می شود فیلمی در ژانر کودک ساخته شود ، تهیه کننده ها برای رونق بخشیدن به گیشه موارد دیگری را که ربطی به کودکان ندارد ، در آن لحاظ می کنند تا به مخاطب بیشتری دست پیدا کنند.