در تمامی عقود رضاعی که با توافق طرفین منعقد میشود طرفین با توافق میتوانند آنها را به هم زده و حتی آثار آنها را هم زائل کنند. اما انحلال زندگی مشترک مستلزم پیروی از قواعد و تشریفاتی است که حکومت با هدف جلوگیری از متلاشی شدن خانواده آنها را وضع نموده است و حتی با انحلال نکاح، آثار بهجای مانده از نکاح مانند انتساب فرزندان مشترک به والدین را نمیتوان از بین برد. بین مهریه و پیوند زناشویی رابطه علیت وجود ندارد و نباید عقد نکاح را با خرید و فروش یا سایر عقود معوض مقایسه کرد.
اگر مادری در صورتی که حق حضانت طفل با اوست بخواهد ازدواج کند حق حضانت از وی سلب و در صورت صلاحیت پدر به وی اعطا میشود، مگر اینکه در زمان طلاق، در این خصوص توافقی کرده باشند.
مهریه نیز مانند سایر حقوق مالی قابل نقل و انتقال قهری به ورثه است. اگر شوهر فوت شود و دیهای به ورثه برسد با توجه به اینکه مهریه جزو دین ممتاز است همسر میتواند قبل از تقسیم دیه، مهریه خود را از دیه مطالبه کند.