همین که میبینیم بسیار روشنتر از گذشته حال و روز زندگی مردم در سریالها نمایش داده میشود، معنایی ندارد جز آن که تلاشهایی برای ارتباطگیری بیشتر با مخاطب صورت گرفته است.
سریالسازان و برنامهسازان کموبیش و تا جایی که میتوانند بر مدار خواستههای مردم پیش میروند ولی طبیعی است که نمیتوانند خیلی تند بروند چون در فضای آرام و توأم با تسلط منطق به جای احساس است که میتوان روایتگر واقعیات بود.
طبیعی است که یکباره نمیتوان تمام خواستههای مردم را در قالب یک سریال نهادینه کرد و به مخاطب ارائه داد، چون دوز تلخی بالا میرود ولی اغلب تهیهکنندگان کوشیدهاند در هر سریالی یکی از دغدغهها را، حال به طریقی که میشود از تمرکز بر شخصیت تا ایجاد خرده داستان عنوان کنند.
آنچه باید محور قرار گیرد، گفتوگو برای حل مسأله است. فیالمثل سریالی ولوبه طنز به پدیدهای مذموم اشاره میکند؛ نباید این طور باشد که به برخی بربخورد و جلوی سریال بایستند، بلکه باید اگر پاسخی به پدیده دارند به صورت مستدل ارائه کنند. اغلب سریالسازان و برنامهسازان اهل تعامل و گفتوگو هستند و میشود حتی مخالفان هم با آنها سر یک میز نشسته و حرف بزنند و طرح سوال کنند و پاسخ بشنوند. از دل همین گفتوگوها و تعاملهاست که میتوان به حل مسأله امیدوار بود.
فاطمه گودرزی
بازیگر