نتیجه غلبه اقتصاد بر رسانه

برای همین رسانه ملی سعی می‌کند به سمت تولید محصولاتی برود که کمترین حاشیه‌سازی را برای آنها داشته باشند و در همین اوضاع هم هرازگاه سریال‌هایی تولید می‌گردد که باز با انتقاد دولتیون مواجه می‌گردد. اگر از مدیران رسانه ملی انتظار داریم محصول کنش‌مند و به نفع مردم بسازند باید به دولتمردان هم بگوییم که آستانه تحمل خود را بالا ببرند. بماند که بودجه‌ای که از دولت به رسانه‌های ما می‌رسد هم در نهایت متعلق به مردم است و اگر کسی بخواهد به روش هزینه‌کرد این بودجه ایراد بگیرد خود مردمان هستند.
برای آن‌که تکلیف مشخص شود می‌توان از مردم رأی‌گیری کرد که آیا دوست دارند بودجه‌های عمومی‌شان صرف تولید سریال‌هایی شود که با رک و راستی، مشکلات اقتصادی-اجتماعی را نقد می‌کند یا دوست دارند صرفا محصولاتی سرگرم‌کننده و وقت پرکن را ببینند؟ اگر این رأی‌گیری انجام شود یقینا تکلیف بر بسیاری از ارگان‌ها که به خاطر تولید محصولات با پول ملت، بر سر ملت، منت می‌گذارند، مشخص خواهد شد.
رسانه ملی هم باید سعی کند تا جایی که امکان دارد به سمت بی‌نیازی از بودجه‌های ارگانی برود تا مدام مجبور نشود به دلخواه این ارگان و آن نهاد حرف بزند.
رسانه ملی باید برنامه‌ای بچیند که به سمت خودکفایی کامل برود و این خودکفایی جز در ارتباط مستقیم با مخاطب میسر نمی‌شود یعنی باید رسانه ملی محتواهایی تولید کند که بیش از مدیران، مطلوب مخاطبان باشد و به این طریق رفته رفته به جای دولتمردان، بر دوش مخاطبانی بایستد که به جای رسانه‌های جایگزین بر روی رسانه ملی سرمایه می‌گذارند.

بهادر زمانی

بازیگر