تابستان‌ها و گرمایش جهانی

دانشمندان در ضمن معتقدند اثرات ترکیبی جنگل‌زدایی و سوزاندن سوخت‌های فسیلی در اقصی‌نقاط دنیا نقش بسزایی در این اتفاق داشته است و اگر به سرعت تدبیری برای آن اندیشیده نشود، میزان دی‌اکسیدکربن در اتمسفر حداقل دو برابر افزایش پیدا خواهد کرد و آنگاه درجه حرارت جهانی هم دست‌کم 2 تا 3 درجه سانتی‌گراد افزایش خواهد یافت.
با وجود این، نظرات در مورد گرمایش جهانی تا سال‌های گذشته بسیار متفاوت بود؛ برخی مدعی بودند این شرایط ممکن است طبیعی باشد، اما عده کثیری هم آن را غیرطبیعی قلمداد می‌کردند. اما اکنون دانشمندان به اجماع‌نظر بیشتری رسیده‌اند. در سه مطالعه‌ای که ابتدای این مقاله به آنها اشاره شد، این توافق‌نظر حاصل شده که بدون‌تردید زمین در 2000 سال اخیر هیچ‌گاه چنین گرمایی را تجربه نکرده است.
جیمز هنسن (James Hansen)، از موسسه ملی هوا فضای ناسا چند سال پیش در مصاحبه‌ای گفته بود امواج اخیر گرما که به وقوع آتش‌سوزی‌های گسترده جنگلی، خشکسالی، انواع و اقسام مرگ‌ومیر در سراسر جهان منجر شده‌اند قطعا دلیلی جز گرمایش جهانی ندارند. وی همچنین عنوان کرده بود پدیده‌های جوی فوق‌العاده‌ای که دیده می‌شوند، بدون هیچ تردیدی دامنه وسیع‌تری پیدا خواهند کرد و حتی اگر همیشگی نباشند اما نسبت به شرایط معمول، تعدادشان بیشتر شده و بیشتر از این هم خواهد شد.
اقلیم‌شناسان هم رفته‌رفته به این باور می‌رسند که گرمایش جهانی باعث شده وضعیت جوی کاذب ایجاد شود و تابستان‌های گرم‌تر، خشکسالی و آتش‌سوزی‌های بیشتر هم از عوارض این شرایط کاذب هستند. گزارش‌های مربوط به وقوع آتش‌سوزی‌ها، سیل و گرما همگی حاکی از روند صعودی نامتعادل و بی‌سابقه‌ای در قیاس با سال‌های گذشته دارند.
اما برخی هنوز نمی‌توانند با قطعیت اظهارنظر کنند. آنچه شاید دانشمندان در بیان آن تردید ندارند، این است که گرمایش جهانی و مسائل متعدد دیگر دست به دست هم داده و منجر به گرمای بی‌سابقه کره زمین شده‌اند.

بخش قرمز دوره‌هایی را نشان می‌دهد (در هر 51 سال) که در آن درجه‌حرارت‌های بازسازی شده افزایش یافته است. درجه‌حرارت میانگین جهان در بخش‌های آبی‌رنگ کاهش یافته است. خط سبز بیشینه‌ دمایی را نشان می‌دهد که انتظار می‌رود نرخ گرمایش بدون اثرپذیری از فعالیت‌های انسانی تا کمتر از 6/0 درجه درهر قرن رخ داده باشد. مدل‌های اقلیمی (خط‌چین نارنجی‌رنگ) به خوبی قادر به شبیه‌سازی این حد بالایی طبیعی برای گرمایش است. در بیشتر از 7/1 درجه به‌ازای هر قرن، نسبت کنونی گرمایش به‌طرز قابل توجهی بالاتر از نرخ طبیعی قابل انتظار برای گرمایش و بالاتر از مقادیر مورد نظر برای قرون گذشته است. اندازه‌گیری‌های دقیق درجه‌حرارت از سال 1850 میلادی (خط سیاه‌رنگ) این روند را تأیید می‌کند.
منبع: دانشگاه برن سوئیس (University of Bern)