جز نمازخانه جایی برای خواب نیست

اما کسانی که از عهده پرداخت این مبلغ برنمی‌آیند، چاره‌ای ندارند جز این که هر طور شده در گوشه‌ای از بیمارستان شهید رجایی برای خود محلی را برای اسکان موقت دست‌وپا کنند. در این میان تعداد زیادی از همراهان بیماران، به نمازخانه این بیمارستان پناه برده‌اند. آن‌طور که افراد بسیاری در این نمازخانه دیده می‌شوند که در گوشه و کنار آن، پتوی مسافرتی پهن کرده و مشغول استراحت هستند.
در جلوی نمازخانه نیز حیاط خلوت کوچکی قرار دارد که در مرکز آن حوضی قرار گرفته با چند شیر آب که با استفاده از آن آدم‌ها سر و رو و لباسشان را می‌شویند و آن را روی طناب‌هایی که به ستون‌های اطراف این حوض بسته شده است، پهن می‌کنند. در دو گوشه این حیاط خلوت نیز سرویس‌های بهداشتی زنانه و مردانه است که در داخل هر کدام آنها یک حمام نیز وجود دارد.
همه اینها روی هم تمام امکاناتی است که مسؤولان این بیمارستان برای رفع احتیاجات اولیه همراهان بیماران فراهم کرده‌اند. این در حالی است که بیشتر بیماران این بیمارستان، از شهرستان‌های دور به اینجا آمده‌اند و خانواده‌هایشان نه کس و کاری در تهران دارند و نه پولی برای رفتن به هتل یا مهمانسرا.
نکته جالب دیگر این که به گفته کسانی که در نمازخانه بیمارستان شهید رجایی اقامت دارند، حراست این بیمارستان شبی هزار تومان به عنوان تامین حفاظت از آنها پول می‌گیرد.
البته بیشتر آنها از پرداخت این مبلغ گلایه ندارند، اما مشکل اصلی‌شان ازدحام بسیاری است که شب‌ها در فضای محدود این نمازخانه ایجاد می‌شود. به گفته این افراد، هر شب بین 70 تا صد نفر در قسمت مردانه این نمازخانه که وسعتش به زور به 150 متر مربع می‌رسد، می‌خوابند.
همچنین آن‌طور که همراهان بیماران توضیح می‌دهند، اقامت در طول شب در نمازخانه بیمارستان شهید رجایی فقط مخصوص آقایان است، چراکه شب‌ها قسمت زنانه این نمازخانه بسته می‌شود و خانم‌هایی که نمی‌توانند شب را در داخل بخش به عنوان همراه بیمار اقامت کنند، ناچارند شب را در سالنی کوچک‌تر از این نمازخانه در گوشه‌ای از پارکینگ مخصوص کارمندان این بیمارستان به صبح برسانند.