روزه‌داری در سایه بیماری‌های غدد

از آنجا که طول روز بسیار بلند است و بیماران بلافاصله پس از اذان ‌باید افطار کنند. تاخیر ۲۰ تا ۳۰ دقیقه برای جذب این دارو چندان شدنی نیست. بنابراین بهترین روش خوردن دارو ابتدای سحر است و بعد با فاصله چند دقیقه می‌توانند سحری بخورند. البته کسانی که دچار کم‌کاری شدید هستند و تازه دارویشان شروع شده باید نظر پزشک معالج در مورد خطر روزه‌داری و به هم خوردن سیر درمان را بپرسند و سپس تصمیم بگیرند.
در بیماران مبتلا به پر‌کاری تیروئید اگر هنوز بیماری تحت کنترل نیست، با توجه به ضعف شدید و تحلیل عضلات، روزه‌داری با خطر زیاد همراه بوده و ممکن است تحمل تشنگی و گرسنگی طولانی خطرناک باشد. البته در مواردی که بیماری کنترل شده و بیمار حال خوبی دارد می‌تواند داروی پر کاری را که معمولا متی مازول است در زمان افطار یا سحر مصرف کند. نکته مهم این است که در هر دو مورد بیماری‌های کم‌کار یا پر‌کار تیروئید، میزان دارو باید مثل قبل مصرف شود و برای موارد شدید نظر پزشک برای روزه‌داری مهم
است.
در بیماران مبتلا به چربی بالای خون: افرادی که دچار زیادی کلسترول هستند باید از خوردن چربی‌های حیوانی به‌خصوص لبنیات پر چرب اجتناب کنند. کره و خامه مهم‌ترین اینهاست و ماست و شیر پر‌چرب نیز در این گروه هستند. کله پاچه، تخم‌مرغ و آبگوشت نیز حاوی کلسترول بالایی هستند. جالب است بدانید یک مغز گوسفند معادل ۵۰ عدد زرده تخم‌مرغ حاوی کلسترول است.
اشتباه رایج این است که برخی تصور می‌کنند، نخوردن به مدت طولانی می‌تواند خطرات خوردن قند و چربی زیاد که زمان افطار مصرف می‌شود را از بین ببرد، در حالی که این‌طور نیست و خوردن مواد شیرین و چرب در زمان افطار برای بیماران به همان اندازه که در حالت عادی مضر است در زمان روزه‌داری نیز مضر خواهد بود. در مورد بیماران مبتلا به تری‌گلیسیرید بالا، مهم‌ترین موادی که باید پرهیز شوند، قندهای ساده است. از آنجا که در زمان افطار بیشتر از این مواد استفاده می‌شود، بیماران دچار این بیماری باید خوردن فیبرها، مایعات، لبنیات و حبوبات را در دستور غذایی خود داشته باشند.

دکتر رضا کریمی فوق‌تخصص
غدد و متابولیسم