تغییر نگاه برای تولید داخل

در این صورت سریعا تقاضای پول نقد می‌کنند؛ در حالی که برای خریدار خارجی تخفیف‌هایی را در نظر می‌گیرند و کالا را با دور زدن تحریم‌ها به دستشان می‌رسانند بدون این‌که 70 درصد پول را بتوانند داخل کشور بیاورند.
منظور از این مثال نگاهی بود که در کشور نسبت به واردات و تولید وجود دارد و تا زمانی که نگاهمان نسبت به تولید داخلی و تقویت آن تغییر نکند هیچ اتفاقی نخواهد افتاد. این در حالی است که ظرفیت تولید در ایران بسیار بالاست و نیروی نخبه در کشور وجود دارد، اما متاسفانه موانعی وجود دارد که ارتباط صنعت و دانشگاه را برقرار نمی‌کند.
صنعت قطعه‌سازی ایران که یک صنعت مادر شناخته می‌شود و از خودرو تا اسباب‌بازی را در خود جای می‌دهد از توجه ویژه‌ای برخوردار نیست در حالی که اگر رانت واردات را از بین ببریم و تولید داخل را به‌صرفه کنیم تا 80 درصد می‌توانیم خودکفا شویم.
رفتاری که اکنون با تولیدکننده داخلی می‌شود دقیقا همان چیزی است که دشمنان ایران می‌خواهند؛ سرکوب، سختگیری در معاملات و سلب امکانات. اگر نگاهی به تاریخ کشورهای تولیدکننده بیندازیم، خواهیم دید دولت‌ها چگونه برای سربلندی کشورشان از تولیدات خود حمایت کردند و اکنون به یک قطب صادراتی تبدیل شدند. تولیدکنندگان توقع زیادی ندارند، اما اگر همان رفتاری که با تولیدکنندگان خارجی شود با آنها شود نیمی از مشکلات حل خواهد شد.
در شرایط فعلی همه مواد اولیه و ماشین‌آلات مربوط به قطعه‌سازی در ایران وجود دارد اما از این ظرفیت استفاده نمی‌شود. به عنوان مثال برای تولید یک قطعه نیاز به فولاد داریم که مواد اولیه آن در داخل موجود است. همچنین ظرفیت پتروشیمی‌ها بسیار بالاست و اگر برنامه‌ای برای تکمیل زنجیره این صنعت داشته باشیم دیگر نور‌علی‌نور خواهد شد. دستیابی به همه این امکانات، امکان‌پذیر است و فقط نیاز به تغییر نگاه به تولید داخل دارد.‌

محمدرضا مرتضوی

دبیرکل خانه صنعت، معدن و تجارت ایران