در حالی که خیلی ها اشتباههای داوری را در نتایج لیگ دخیل میدانند آمار از حقایق دیگری حکایت می کند
تبرئه داوران از زبان آمار
«صددرصد میخواستند پرسپولیس قهرمان شود و این کار را کردند!» این را میرشاد ماجدی، عضو هیات مدیره باشگاه استقلال در واکنش به اتفاقات هفته بیست و نهم لیگ برتر به زبان آورد. اتهامی بزرگ که در همین دو روز اخیر از زبان بسیاری دیگر از هواداران استقلال در هر کوی و برزن شنیده شد. اما آیا واقعا خواستهای برای قهرمان شدن یک تیم خاص وجود دارد؟
پاسخ به شکل جالبی در نتایج همین چند هفته اخیر نهفته است. از خود استقلال شروع میکنیم. تیمی که با تساوی مقابل صنعت نفت در هفته 29 از کورس قهرمانی خارج شد تا برای ششمین فصل متوالی از دستیابی به کسب عنوان نخست لیگ برتر محروم شود.
استقلال سال 98 را با شکست مقابل پرسپولیس در دربی پایتخت شروع کرد. آبیها که قبل از دربی در مصاف با دیگر تیم مدعی ـ یعنی تراکتورسازی با یک گل در تبریز شکست خورده بودند، در هفته 27 و در یکی دیگر از بازیهای بزرگ فصل، در مشهد مغلوب پدیده شدند تا سهمشان از این سه بازی بزرگ حتی یک امتیاز هم نباشد.
در سه مسابقه مهم تراکتورسازی ـ استقلال، پرسپولیس ـ استقلال و پدیده ـ استقلال، کوچکترین مشکل داوری به چشم نیامد و برخلاف آنچه فرهاد مجیدی به آن اشاره کرد، خبری از فوتبال کثیف نبود. حال بیایید فرض کنیم استقلال با وجود همه ناداوریهایی که به آن اذعان دارد، در همین سه بازی، به سه نتیجه مساوی دست پیدا میکرد. در این صورت جدول در پایان هفته 29 به این ترتیب درمیآمد:
1. استقلال 57 امتیاز
2. سپاهان 55 امتیاز
3. پرسپولیس 55 امتیاز
4. پدیده 51 امتیاز
5. تراکتورسازی 49 امتیاز
در این شرایط آیا باز هم کسی از ناداوری حرف میزد؟
فرض دیگر این است که استقلال در کنار همین نتایجی که کسب کرد، دربی را هم میبرد. اتفاقا در آن بازی داور یک پنالتی برای آبیها گرفت که با ضربه چیپ فرشید اسماعیلی به بیرون رفت. آن توپ اگر گل میشد شاید استقلال در نیمه دوم به گل برتری هم دست پیدا میکرد. در واقع استقلال فقط کافی بود پرسپولیس را شکست دهد تا در صدر جدول باشد. جدول را در صورت پیروزی استقلال در دربی مرور میکنیم:
1. استقلال 57 امتیاز
2. پرسپولیس 56 امتیاز
3. سپاهان 55 امتیاز
4. پدیده 53 امتیاز
5. تراکتورسازی 51 امتیاز
سپاهانیها هم امسال کم با داوران درگیر نبودند. جمله معروف «فغانی قلدر شده و باید محروم شود» در پس یکی از همین درگیریها، از زبان امیر قلعه نویی خارج شد و اتفاقا فغانی، همان داوری بود که به اذعان کارشناسان داوری، در بازی این هفته، به اشتباه علیه سپاهان اعلام پنالتی کرد. اما سپاهان هم نمیتواند داوران را مقصر جایگاهی کنونی اش در جدول بنامد. تیم قلعه نویی در این چند هفته اخیر از سه بازی بزرگ خود مقابل استقلال، پرسپولیس و پدیده فقط 2 امتیاز کسب کرد. تساوی آنها مقابل نساجی و ذوبآهن هم امتیازات با ارزش دیگری را از کف این تیم برد. آنها از 8 بازی آخرشان، فقط 3 بازی را بردند؛ پس داوران نمیتوانند مقصران اصلی ناکامی این تیم لقب بگیرند. سپاهان اگر همین یک ماه پیش استقلال را در نقش جهان شکست میداد، الان جدول لیگ به نفع آنها بود:
1. سپاهان 58 امتیاز
2. پرسپولیس 58 امتیاز
3. پدیده 53 امتیاز
4. استقلال 51 امتیاز
5. تراکتورسازی 51 امتیاز
در این بین شاید تراکتورسازان باید بیشترین افسوس را بخورند. تیمی که در پایان هفته بیست و چهارم، شانس نخست قهرمانی محسوب میشد در پنج هفته متوالی، سه باخت و دو تساوی را تجربه کرد تا با
از دست دادن 13 امتیاز ارزشمند، حتی در خطر از دست دادن سهمیه لیگ قهرمانان باشد. تراکتورسازی اگر فقط سه بازی از این پنج بازی را میبرد، الان در صدر جدول قرار داشت. تصور کنید این تیم مقابل پیکان (در تبریز)، ذوب آهن (در اصفهان) و پارس جنوبی (در تبریز) پیروز شده بود. در اینصورت جدول در پایان هفته 29 به این شکل در می آمد:
1. تراکتورسازی 58 امتیاز
2. پرسپولیس 58 امتیاز
3. سپاهان 55 امتیاز
4. استقلال 54 امتیاز
5. پدیده 53 امتیاز
پدیده هم فرصت قهرمانی را بین هفتههای 14 تا 22 از دست داد. تیم یحیی در آن 9 هفته، فقط 2 بازی را برد و در 7 بازی متحمل 4 شکست و 3 تساوی شد. برای تیمی که فقط 5 امتیاز با صدر جدول فاصله دارد، از دست رفتن 18 امتیاز در آن مقطع از فصل، به منزله دست کشیدن از قهرمانی بود.
و در آخر به پرسپولیس میرسیم. تیمی که با وجود فرصت سوزی حریفانش هنوز هم در استرس قهرمانی قرار دارد، شاید در روز آخر صدر جدول را از دست بدهد. پرسپولیس هم نمیتواند از سوتهای اشتباه گلایهمند باشد. تیمی که در کورس قهرمانی، در 4 بازی آخرش، حتی یک بار هم برنده نمیشود، قبل از هر چیز باید خودش را مقصر بداند. پرسپولیس در این 4 بازی اخیر، فقط به 5 امتیاز نیاز داشت تا لیگ برتر را یک هفته زودتر با قهرمانی تمام کند، اما حالا همچنان در استرس این است که مبادا در گرما و رطوبت بالای جم و در زمینی که نور کافی ندارد، غافگیر شود و با باخت در روز پایانی به شکلی کابوس وار، نظاره گر جشن قهرمانی تیم سپاهان باشد.
تقریبا در هیچکدام از این موارد، داوران تاثیرگذار نبودند، کسی قلدر نبود و هیچ فوتبال کثیفی هم به چشم نیامد، اما معمولا در آخر فصل، این دیوار داوران است که کوتاه میشود. کدام سرمربی، مدیر یا بازیکنان، این جسارت را دارد که سهم خود و تیمش را در ناکامی رقم خورده، بپذیرد؟! باید پذیرفت که داوران، مقصران اصلی ناکامی نیستند.
رضا پورعالی
ورزش
گفت و گو
