چون که صد آمد نود هم پیش ماست...

یا مثلا: در معبد شائولین هم کاهنان جوان روزه می‌گیرند ... از اینها که بگذریم می‌رسیم به مطالبی از این دست: ترنجبین و خاکشیر بخورید تا تشنه نمانید... یا مثلا روغن بنفشه ضامن تشنه نشدن شما در ماه رمضان... همه اینها درست و خوب و منطقی، ولی یک نکته‌ای این وسط وجود دارد. وقتی ما معتقد باشیم دین ما کامل‌ترین دین بشریت هست و هرچه خدا قرار بود بگوید را در کلام محمدش ریخت و برای ما به زمین فرستاد، این حرف‌ها که دانشمندان ژاپن به آن رسیده‌اند رنگ می‌بازند. دیگر سخن آن‌که ما روزه می‌گیریم که تشنه و گرسنه شویم که بدنمان به‌سختی بیفتد که این یک ماه (خودم را عرض می‌کنم به کسی برنخورد) از کوهانمان خرج کنیم، این‌که چه کنیم که گرسنه نشویم و تشنه نشویم که نشد روزه، این‌که هی علم جدید و سنتی پلتیک رو کند که فلان کنید، سنگین نباشید و بهمان کنید بی‌حال نباشید که لطفی ندارد، یک خدایی داریم که یک عالمه نعمت در اختیارمان قرار داده و اسم مجازهایش را گذاشته حلال و غیرمجازهایش را گذاشته حرام، حالا همین خدا می‌گوید 11 ماه از حلال‌هایی که دادم استفاده کن و یک ماه دندان روی جگر بگذار و سراغشان نرو، این خیلی نامردی است که بگویی نه، درست عین پدری که برای پسرش دوچرخه خریده باشد و بگوید فصل امتحانات دوچرخه بازی را غلاف کن و تو بگویی نه من توی امتحانات هم می‌خواهم بروم دور دور، چیزی که از پدرت کم نمی‌شود، با عشق برای تو خریده و دوچرخه هم مال خودت است، بستگی دارد به منش و لوتی‌گری خودت که چقدر مطیع امر باشی... راستی رمضان مبارک...