اینکه مردمان ایران زمین به تماشای محصولات باکیفیت خارجی بنشینند خیلی هم خوب است ولی مشکل آنجاست که بیننده سریالهای ماهوارهای باشند یا مخاطب اخباری که از لندن مخابره میشود و این اتفاق خوبی نیست.
زمانی بود که سریالهای روتین رسانه ملی آنتن شبکههای لسآنجلسی را پر میکرد و حالا مخاطبان بیننده سریالهای آبکی جم هستند!!
البته هنوز هم برنامههای تلویزیونی ما مخاطب دارد و کافی است کمی شرایط مهیا شود برای ارائه کارهای خوب و حمایت از استخوانخردکردههای تولید. باید در کنار حمایت از تولیدات درجه یک از برنامههای پرمخاطب موجود هم حمایت کنیم و نباید طوری باشد که مخاطب گمان کند خلاف نظرش عمل میشود.
درمورد سریالهای تلویزیون دیالوگمحوری و تزریق اشک و آه وغم و درد به کار نمیآید. پیشنهاد من این است که سازمان در مورد تهیهکنندهها، حساسیت بیشتری از خود نشان دهد و به سراغ آنهایی برود که نبض مخاطب در دستشان است.
به تهیهکنندگان خوب زمان کافی دهند تا کار استاندارد بسازند و مشکلات مالی گریبانگیر پروژهها را حل کنند و نترسند از اینکه برای کار فرهنگی استاندارد پول بگذارند.
خسرو معصومی
کارگردان
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛