من به عنوان مستندساز آزاد در ایرلند فعالیت میکنم و آنچه در مراسم افتتاحیه جشنواره رادیو من را جذاب کرد و با آن انرژی گرفتم، گروه موسیقی بود. وی ادامه داد: سازهایی که موزیسینها استفاده کردند برایم خیلی جالب بود، چون شباهتهایی به برخی سازهای ایرلندی دارد. به عنوان نمونه سازهای دف و نی در ایران به سازهای ما شبیه است. در حال حاضر اولین روز جشنواره رادیو است و باید تا انتهای جشنواره صبر کنیم، اما در مجموع فکر میکنم جشنواره جالبی باشد. این مستندساز در پاسخ به این پرسش که آیا بعد از بازگشت به کشورش میخواهد مستندی درباره ایران تهیه کند یا نه، توضیح داد: در حال حاضر نمیدانم، اما این را میدانم که دلم میخواهد مستندی بسازم و در آن به سازهای مشترک میان ایران و ایرلند بپردازم که فرهنگ و هنر مشترک داریم. کلین درباره اینکه آیا به نظرش هنوز رادیو مخاطب خودش را دارد، گفت: رادیو هنوز زنده است و مخاطب خودش را دارد و در حال حاضر برنامههای رادیویی به سمت پادکست پیشرفت کرده است. مسلماً وقتی رانندگی میکنیم، نمیتوانیم تلویزیون تماشا کنیم و باید به رادیو گوش داد. برنامههای رادیو متنوع است و مخاطب را به وجد میآورد. به همین دلیل فکر میکنم رادیو، زندگی طولانی دارد. وی در پایان عنوان کرد: من هم مستند رادیویی دارم که در یکی از بخشها نامزد شده و ساختار مستندم به شکل داستان از فرهنگهای مختلف است.
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)