آقای گل «گل‌آقا»

ابوالفضل زرویی نصرآباد هم از همان ابتدای این مجله در آن حضور داشت. البته که خوش‌شانس هم بود چرا که تنها با گذشت شش ماه حضور در این مجله به سمت سردبیری آن منصوب شد. اما حکایت نوشتن او و ورودش به گل‌آقا هم جالب توجه است. زرویی نصرآباد سال 67 وارد دانشگاه شد و از همان روزها بر اساس نثرهای قدیمی مثل سفرنامه ناصر‌خسرو و تاریخ بیهقی نظیره‌سازی و نقیضه‌سازی می‌کرد و وقتی س‌ کلاس برای بچه‌ها می‌خواند آنها خیلی کیفور می‌شدند. همین کیفوری همشاگردی‌ها بود که او را واداشت مطالبش را برای سردبیر مجله خورجین ارسال کند. مرحوم مرتضی فرجیان اما نه‌تنها آن مطالب را منتشر کرد که خیلی هم زرویی جوان را تشویق به ادامه کار کرد. از آن روزها یک‌سال گذشت تا سردبیر مجله خورجین خودش راهی مجله تازه تاسیسی شود به نام گل‌آقا، از همان روزهای اول هم ابوالفضل زرویی نصرآباد به گل‌آقا دعوت شد، اما جالب این‌که با گذشت تنها شش ماه از انتشار مجله گل‌آقا، ابوالفضل زرویی نصرآباد شد سردبیر مهم‌ترین مجله طنز ایران. حضور او به عنوان سردبیر هم البته چندان طولی نکشید تا او یک‌سال بعد یعنی حدود مرداد 71 از این کار استعفا کند. این پایان کار او با گل‌آقا نبود، چرا که این شاعر و طنزپرداز دوباره در سال 73 به گل‌آقا پیوست. این بار با سمت معاونت سردبیری هفته‌‌نامه، مسؤولیت سالنامه و بخش کتاب موسسه. خودش در جایی در‌باره فعالیتش در گل‌آقا و مراوده‌اش با کیومرث صابری گفته است: «تا سال 69 اسم کیومرث صابری را فقط یکی‌دو بار شنیده بودم. شناختش هیچ جذابیتی برایم نداشت، اما او با تاسیس گل‌آقا مکتبی ایجاد کرد که باعث رشد خیلی‌ها شد. من هم وامدار همان مکتبم. اما آن موقع بیشتر این برایم مهم بود که حالا دفتر و مجله‌ای هست که من آنجا کار می‌کنم و مرتضی حاجیان هم پارتی من است؛ حالا آقای صابری هر کسی می‌خواهد باشد. این جوری وارد موسسه گل‌آقا شدم.»
سال 76 اما سال پایان همکاری‌اش با گل‌آقا بود. هر چند همچنان خودش را متعلق به مکتب گل‌آقایی می‌دانست؛ مکتبی که همچنان هم ادامه دارد. به باور زرویی نصرآباد سبک گل‌آقایی یا مکتب گل‌آقایی یک چیز ندیدنی و یک مفهوم انتزاعی نبود. وقتی کاریکاتوریستی را می‌بینید- که کاریکاتوری را که می‌کشد توام با شرح بوده و رعایت ادب و عفت در کارش هست و از پرده‌دری خودداری کرده است - می‌گویند این یک کاریکاتور گل‌آقایی است. اگر کسی طنزی بنویسد و دردسر نداشته باشد و بشود چاپش کرد، می‌گویند این یک طنز گل‌آقایی است! گو این‌که بعضی‌ها این نگاه را مبتذل کرده‌اند و وقتی می‌خواهند کسی را تحقیر کنند،‌ می‌گویند طرف گل‌آقایی است.
بدیهی است که دوران کاری ابوالفضل زرویی نصرآباد محدود به دوره پرفروغ نشریه گل‌آقا نبود، او پس از خارج شدن از این نشریه هم به صورت پراکنده با نشریات مختلفی همکاری کرد، اما بدون شک گل‌آقای ابوالفضل زرویی نصرآباد در تاریخ مطبوعات ایران خواهد ماند.