نَقد

من، ستاره اسکندری زمانی جذب تئاتر شدم که در تلویزیون، آن هم وقتی فقط دو شبکه وجود داشت تله‌تئاتر پخش می‌شد. نسل من، نسلی است که بیشتر تله‌تئاتر دیده است. دوربین ما را با چیزی به اسم تئاتر آشنا کرد و این در قالب نمایش و داستان با مخاطب ارتباط برقرار کرد و آدم‌ها را جذب عنصری به اسم تئاتر می‌کرد.
فکر می‌کنم یکی از مسائل ضربه‌زننده به این‌که مخاطب، تئاتر را دور از خود می‌بیند، حذف تله‌تئاتر از تلویزیون است. دلیل دوم هم این است که تلویزیون به‌عنوان یک رسانه ملی که کارکرد فراشهری و فرااستانی دارد و صمیمی‌ترین رسانه برای مردم است، مبلغ تئاتر نبوده.
در حال حاضر شرایط به گونه‌ای است که در جزیره‌های جداگانه زندگی می‌کنیم و تلویزیون، تئاتر را حتی اندازه سینما درون خود نپذیرفته است، بماند که سینما را هم ممکن است گزینشی تبلیغ کند، ولی به هر حال مبلغ سینما بوده است؛ در حالی که نسبت به تبلیغات تئاتر بشدت کم گذاشته و کم لطفی کرده‌اند.