پپسی یا کوکا؟! دوغ لطفا!

حالا استاد در گفت‌وگویی که با خبرگزاری مهر درباره مفهوم آزادی داشته مثال جالبی زده.
استاد گریز و چک و لگدی به حوزه سیاست زده و گفته در ینگه دنیا، رسانه‌ها کاملا با نظامشان هماهنگ هستند و ریز به ریز منافع کلان حاکمیت را در نظر می‌گیرند و چیزی برخلاف منافع ملی خودشان نمی‌گویند. راستش را بخواهید ما هم شبیه چنین چیزی را مثلا در مورد جنگ عراق شنیده بودیم که کلا خروجی‌های رسانه‌ای جنگ باید با تایید ژنرال‌های چند ستاره پنتاگون منتشر می‌شد.
بیژن‌خان که خودش هم روزنامه دارد در ادامه این را گفته که آزادی در ایالات متحده فقط در دو حزب «جمهوریخواه» و «دموکرات» تعریف شده و هیچ کسی حق ندارد در خارج از این دو فعالیت کند. (البته از ما نشنیده بگیرید آش آن‌قدری هم که بیژن خان می‌فرمایند شور نیست.
نظر ما را خواسته باشید این‌که شما در آمریکا هر حرفی ولو دری‌وری می‌توانید بزنید ولی نظام رسانه‌ای به گونه‌ای منظم شده که مخاطب، هر حرفی را نمی‌شنود).
استاد در ادامه در تفاوت‌های دو حزب حاکم‌، گریزی به تفاوت‌ها و جنگ زرگری بین پپسی و کوکاکولا زده و گفته: «تفاوت این دو حزب آن‌قدر کم است که به قول آمریکایی‌ها مثل تفاوت بین پپسی‌کولا و کوکاکولاست. یعنی تقریبا هیچ فرقی با هم ندارند. آزادی در آمریکا هم انتخاب بین این دو حزب است.
کسی نمی‌تواند به مسائل اجتماعی به صورت کامل بپردازد؛ مگر آن‌که طبق تعاریف آنها صورت گیرد.» (خب سوال ما اینجاست که توی چنین سیستم مدعی آزادی بیانی حالا تکلیف کسی که دروغ بخواهد چیست مثلا؟! بگذریم.)
نوباوه برای این‌که مصادیق واقعی هم برای بحثی که مطرح کرده ذکر کند، گفته:‌ «در بسیاری از بزنگاه‌های آمریکا مثل جنبش وال‌استریت یا فرقه داوودیان شما چقدر شاهد انتشار اخبار واقعی بودید؟ یا همین الان در فرانسه اخبار جنبش جلیقه‌زردها که ده هفته از برگزاری آن می‌گذرد، چقدر به صورت واقعی منتشر می‌شود؟»