مقطع حساس‌کنونی

حکمت حکیم در نقطه صعب‌العبور

روزی حکیمی همه شاگردانش را فرا خواند و گفت: «می‌خواهم برایتان حکمتی بگویم.»سپس پرسید: «آیا همه حاضرند؟ کسی هست که حاضر نباشد؟»
کد خبر: ۱۱۸۴۹۴۷

یکی از شاگردان گفت: «یکی از شاگردان غایب است.»
حکیم گفت: «شماره‌اش را بگیر ببین کدام قبرستانی است.»
شاگرد حاضر شماره شاگرد غایب را گرفت و با او صحبت کرد. حکیم پرسید: «کدام قبرستانی بود؟»
شاگرد حاضر گفت: «جسارت است استاد، گفت درس شما را حذف کرده است.»
حکیم گفت: «خاک بر سرش. اگر می‌دانست چه چیز را از کف داده است، هرآینه از حسرت دق می‌کرد.» آنگاه رو به شاگردان کرد و گفت: «دیروز در کنار کشتزاری از گندم ایستاده بودم... بگویید خب.»
شاگردان گفتند: «خب؟»
حکیم گفت: «خوشه‌هایی از گندم را دیدم که سر برافراشته بودند و خوشه‌های دیگری را که سر به زیر آورده بودند.»
شاگردان گفتند: «خب؟»
حکیم گفت: «خوشه‌ها نظرم را به خود جلب نمودند. هنگامی که آنها را لمس کردم شگفت‌زده شدم... بپرسید چرا.»
شاگردان پرسیدند: «چرا؟» حکیم گفت: «خوشه‌های مغرور سر برافراشته را تهی از دانه و خوشه‌های سر به‌ زیر مؤدب و متواضع را پر از دانه‌های گندم یافتم. با خود گفتم: در کشتزار زندگی نیز چه بسیارند سرهایی که بالا رفته‌اند، اما در حقیقت خالی‌اند.» و خاموش شد. شاگردان پرسیدند: «همین؟» حکیم گفت: «بلی.» شاگردان گفتند: «برای همین ما را از اقصی‌ نقاط شهر با سرویس‌های فرسوده و بی‌ترمز به این نقطه صعب‌العبور کشاندی؟ از اینها که در شبکه‌های اجتماعی هم هست.» حکیم گفت: «شما آخر ترم نمره نمی‌خواهید؟» شاگردان یکصدا گفتند: «نههه خیییر»، و همه با هم به اداره آموزش مراجعه و درس حکیم را حذف کردند.

امید مهدی‌نژاد

طنزنویس

newsQrCode
ارسال نظرات
مدرسه فراتر از نمره

در گفت‌وگوی اختصاصی روزنامه «جام‌جم» با معاون آموزش متوسطه وزیر آموزش‌وپرورش عنوان شد

مدرسه فراتر از نمره

نیازمندی ها