یادگاری از جبهه!

و نفرت انگیزتر از جنگ، در حیات انسان رخ ننموده است. اما دفاع، یکی از زیباترین کنش‌های انسانی است که در تاریخ زیست بشر، باشکوه‌ترین تابلوهای زندگی را بر بوم زمین و آسمان نقش زده است. وقتی از سال‌های پایداری ملی سخن می‌گوییم و برانگیختگی و رستاخیز پرافتخار ملت ایران را مقدس می‌خوانیم، از سرشت و باطن این دفاع یاد می‌کنیم. فرمانده این نیروهای مسلح، سالیانی چند پس از این اطلاعیه از سوراخی بیرون کشیده شد، زبون و ترس در چشم دویده و خوار و خفیف. قادسیه‌اش او را سگ‌کش کرد. صدام سال‌ها پیش از کشته شدن، از خفت شکست در برابر فرزندان ایران، بارها و بارها به ذلت مرده بود. آن‌که از سوراخ بیرونش کشیدند، جسد و جنازه‌ای بود متعفن و نفرت‌انگیز. سرنوشت ذلت بار و محتوم او را شیربچه‌های ایران سال‌ها پیش از آن رقم زده بودند. صدام، روزی مرد که نقشه حمله به ایران را در سر پروراند. سال‌های دفاع مقدس، تجلی ذات عاشورایی و شهریاری مردم ایران است.پس درود بر شهریاران ایران زمین که آیین و وطن را در آغوش پرمهر خود نگاهبان بودند»