نَقد

گاهی در تلویزیون سریال‌هایی می‌بینم که می‌گویم کاش رفته بودم کتاب می‌خواندم یا حتی به جای دیدن این اثر کمی پیاده‌روی کرده بودم. البته در این یک دو سال سریال‌هایی هم دیده‌ام که آنها را دوست داشته‌ام مثل «سارق روح» که دانیال حکیمی در آن بازی می‌کرد.
قشری که هم‌سن من باشد در جامعه بسیار است، اما در فیلم و سریال‌ها به موضوعات مورد نظر آنها پرداخته نمی‌شود. شخصیت‌های پیرزن در آثار نمایشی جزئیات ندارند و به عنوان مثال از یک پیرزن به عنوان مجسمه در مجلس خواستگاری و عروسی استفاده می‌کنند یا باید قربان صدقه نوه‌اش برود و چای بریزد.
بیشتر شخصیت‌های پیرزن هویت ندارند اما نقشی را که در سریال «ن خ» دارم دوست دارم چون از هویت برخوردار است. من انرژی پرداخت به نقش‌ها را دارم، اما این نقش‌ها باید واقعا ویژگی‌ها و جزئیات نقش را داشته باشند.