مقطع حساس‌کنونی

حکایت مورچه و عسل و چشمه حکمت

مورچه‌ای که برای جست‌وجوی آذوقه زمستان از لانه بیرون آمده بود، جلوی در یک موسسه مالی و اعتباری قطره‌ای عسل را دید که روی زمین افتاده بود. با خود گفت: «من نمی‌توانم این قطره را از روی زمین بردارم، اقلا به‌قدری از آن بچشم و بروم.»
کد خبر: ۱۱۶۹۵۸۷

پس انگشتش را توی قطره عسل زد و در دهان گذاشت. وقتی آن را چشید، گفت: «اوففف، عجب مزه تمیزی.» پس باز هم خورد. وقتی چند انگشت خورد، با خود گفت: «چه کاری است که با انگشت؟ بهتر است خود را در این قطره بیندازم تا بیشتر و بیشتر بخورم». مورچه، خود را در عسل انداخت و تا توانست خورد. اما وقتی سیر شد، دیگر نتوانست از آن بیرون بیاید. دست‌ها و پاهایش به عسل چسبیده بودند و خودش نیز فربه و سنگین شده بود. در حالی‌که توانایی حرکت نداشت، ناگهان چشمه‌ای از حکمت از او بیرون زد، و گفت: «دنیا قطره‌ای عسل است و انسان‌ها مورچه. هرکس به کم اکتفا کرد، به زندگی ادامه داد و هرکس در آن غرق شد...»
در این هنگام مدیر موسسه مالی و اعتباری که از دست مأموران فرار می‌کرد با عجله از در مؤسسه بیرون دوید و مورچه و عسل را با هم در ته کفش خود له کرد و حکمتش را ناتمام گذاشت.

امید مهدی‌نژاد

طنزنویس

newsQrCode
ارسال نظرات
مدرسه فراتر از نمره

در گفت‌وگوی اختصاصی روزنامه «جام‌جم» با معاون آموزش متوسطه وزیر آموزش‌وپرورش عنوان شد

مدرسه فراتر از نمره

نیازمندی ها