نَقل

من بدون هیچ زدوبندی وارد این کار شدم؛ در مدرسه معلم ورزش بودم و برای آموزش‌وپرورش کار می‌کردم.

گزارشگری فقط صدای خوب نیست. یک گزارشگر باید تن صدایی مطلوب و در کنار آن اطلاعات کافی داشته باشد؛ ادبیات را خوب بداند، با زبان انگلیسی آشنا باشد، بداهه‌گویی را بلد باشد و مهم‌تر از همه این‌که سبک خاصی را برای خودش داشته باشد و از کسی تقلید نکند.

اگر شما فیش حقوقی من را ببینید، می‌خندید. دریافتی‌ام از وزرات ورزش دو‌ میلیون و صد ‌هزار تومان است. اگر برنامه‌های صحنه‌ای نباشد، نمی‌توانم اموراتم را با این حقوق بگذرانم. البته نقدهایی را هم برای نشریات می‌نویسم.

در این سال‌ها که مریض بودم هیچ‌کس سراغی از من نگرفت البته بعضی از دوستان قدیمی مثل آقای یزدانی‌خرم و خسروی‌وفا تلفن می‌زدند و حالم را می‌پرسیدند اما از رده‌های بالا کسی سراغم را نگرفت.